نقش تفریح تجربهشده در ایجاد تعلق سازمانی کارکنان دانشی:اثرتعدیلگر نگرش به تفریح
نویسندگان
1 استادیارگروه مدیریت منابع انسانی، مؤسسه آموزش عالی غیر انتفاعی راه دانش، بابل، ایران.
2 استادگروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.
3 کارشناسی ارشدگروه مدیریت اجرایی، دانشگاه پیام نور، کرج، ایران.
doi
10.30495/qjopm.2021.569218.2108چکیده
یافتههای تحقیقات اخیر بیانگر وجود رقابت بین شرکتهای صنعت فناوری اطلاعات در تأمین و حفظ کارکنان دانشی است و این کارکنان نیز به دنبال محیط کاری مناسب و جذابترند که مفرح بودن یکی از ویژگیهای ذکرشده برای این محیط کاری است. پژوهش حاضر نیز در همین راستا به بررسی رابطه ویژگی مفرح بودن محیط کار و تعلق سازمانی کارکنان دانشی پرداخته است. همچنین با ملاحظه تفاوتهای فردی، نگرش به تفریح در محیط کار نیز بهعنوان متغیر تعدیلگر مورد توجه قرار گرفته است. جامعه آماری این تحقیق کارکنان دانشی شرکتهای فعال صنعت فناوری اطلاعات در استان مازندران است (شامل 437 نفر). از پرسشنامههای استاندارد برای سنجش متغیرهای تفریح تجربهشده، تعلق سازمانی و نگرش به تفریح استفاده شد که از طریق نمونهگیری تصادفی طبقهای، تعداد 212 پرسشنامه جمعآوری و مورد تحلیل قرار گرفت. یافتهها نشان داد که تفریح تجربهشده در محیط کار توسط کارکنان دانشی با ضریب تأثیر 0/441 رابطه معناداری با تعلق سازمانی آنها دارد، و نقش نگرش به تفریح بهعنوان متغیر تعدیل گر با ضریب تأثیر0/262 مورد تأیید قرار گرفت. همچنین اولویتبندی فعالیتهای تفریحی نشان داد که جشن برای دستاوردها و موفقیتهای کاری، بیشترین تأکید را از دیدگاه کارکنان دانشی دارا است.
