ارائه مدلی برای ارتقای شایستگی حرفهای اعضای هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران(رویکردی جهت ارتقای بهرهوری)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای گروه مدیریت آموزشی ، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه مدیریت آموزشی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استاد گروه مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران
doi
10.30495/qjopm.2020.1884789.2702چکیده
این پژوهش بهمنظور ارائه مدلی برای ارتقای شایستگی حرفهای اعضای هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران طراحی و تدوین شده است. روش تحقیق از لحاظ هدف، کاربردی با رویکرد آمیخته (کیفی- کمّی) و از لحاظ نحوه اجرا، توصیفی- پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه اعضای هیأت علمی دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات است. در بخش کیفی با استفاده از تکنیک دلفی، شاخصهای مدل ارتقای شایستگی حرفهای اعضای هیأت علمی این دانشگاه مشخص شد و در بخش کمی (که جامعه آماری بزرگتری را شامل میشد) پرسشنامه بهدستآمده از بخش کیفی، در میان اعضا توزیع شد. اعتبار پرسشنامه با استفاده از اعتبار محتوا تعیین شد و پایایی آن در هر یک از مراحل کیفی و کمی به ترتیب بهواسطه آزمون z و آلفای کرونباخ بررسی و تأیید شدند. یافتهها با استفاده از آزمونهای مختلف آماری تی و z تحلیل شدند. یافتهها که با استفاده از آزمونهای مختلف تی، معادلات ساختاری تحلیل عاملی، آزمون z، فریدمن، کولموگروف- اسمیرنوف، بارتلت، KMO و تحلیل عاملی بررسی شدند، نشان دادند که پاسخگویان شش نوع شایستگی آموزشی و تکنولوژیکی، پژوهشی، شایستگی خدمات تخصصی، شایستگی فردی و ارزشی، شایستگی سازمانی و شایستگی ادراکی را شناسایی نمودند که تمام این مؤلفهها در مدل نهایی تأییید شدند. سپس یافتهها نشان دادند که این شایستگیها در میان اعضای نمونه آماری در هر دو وضعیت موجود و مطلوب، موقعیت نسبتاً نامطلوبی دارند که میتوان با استفاده از شاخصها و راهکارهایی، آنها را بهبود بخشید.