ارتقاء بهرهوری در حکمرانی اسلامی توسط مدل کاهش بطالت اجتماعی در سازمانهای دورکار
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد، گروه مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 استاد، گروه مدیریت دولتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
چکیده
تحقق حکمرانی اسلامی در نظام جمهوری اسلامی ایران نیازمند دولتی بهرهور است که نهادها و سازمانها در آن همزمان با افزایش استفاده از زیرساختهای تکنولوژیک، به کاهش رفتارهای ضد بهرهوری همچون بطالت اجتماعی مبادرت ورزند. لذا این پژوهش با هدف ارتقاء بهرهوری در حکمرانی اسلامی توسط مدل کاهش بطالت اجتماعی در سازمان های دورکار انجام شد. پژوهش از منظر نوع توصیفی و از منظر روششناسی کاربردی بوده و با استفاده از روش آمیخته به انجام رسید که در بخش کیفی از تحلیل محتوا مصاحبه با 20 نفر از خبرگان دانشگاهی و سازمانی و در بخش کمی از روش مدلسازی ساختاری تفسیری (ISM) و پرسشنامه استفاده شد. جامعه آماری بخش کمی، کارشناسان شرکت خدمات انفورماتیک بازوی فناوری بانک مرکزی بودند. در تجزیه و تحلیل دادههای کیفی از نرمافزار Maxqda و در بخش کمی از نرمافزارهای SPSS و PLS و تحلیل مسیر، رگرسیون و معادلات ساختاری استفاده شد. تحلیل دادههای کیفی و کمی پژوهش دستیابی به 5 بعد سازمانی، رفتاری، نظامهای مدیریتی، فرهنگی و اهداف/استراتژی بود. بهرهگیری از نتایج مدل اکتشافی این پژوهش می تواند منتج به تحقق کاهش بطالت اجتماعی در سازمان های دورکار شده و در عین حال افزایش بهرهوری که یکی از الزامات حکمرانی اسلامی است را محقق سازد.