ارائه مدل تأثیر متغیرهای اقتصادی بر بهرهوری کل در ایران
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری سیاست اقتصادی، دانشکده اقتصاد و علوم اداری، دانشگاه آتاتورک، ارزروم، ترکیه / استادیار، گروه اقتصاد و مدیریت، واحد عجبشیر، دانشگاه آزاد اسلامی، عجبشیر، ایران
2 استاد گروه سیاست اقتصادی، دانشکده اقتصاد و علوم اداری، دانشگاه آتاتورک، ارزروم، ترکیه
doi
10.30495/qjopm.2021.1864110.2393چکیده
بهرهوری یعنی به حداکثر رساندن استفاده از منابع، نیروی انسانی، تسهیلات و غیره به طریق علمی، کاهش هزینههای تولید، گسترش بازارها، افزایش اشتغال و کوشش برای افزایش دستمزدهای واقعی و بهبود استانداردهای زندگی، همانگونه که به نفع کارگران، مدیریت و جامعه باشد. به دلیل محدودیت منابع و نامحدود بودن نیازهای بشر، در کنار افزایش جمعیت و رقابت شدید در اقتصاد جهانی، بهبود بهرهوری نه یک انتخاب بلکه یک ضرورت اجتنابناپذیر است. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر متغیرهای اقتصادی با تأکید تسهیلات بانکی اسلامی بر شاخص کلی بهرهوری در ایران طی دوره زمانی 1378 تا 1396، با استفاده از روش خود بازگشت با وقفههای توزیعی (ARDL) است. یافتههای تحقیق حاکی از تأثیر مثبت و معنیدار مانده تسهیلات قرضالحسنه، مانده تسهیلات قراردادهای مبادلهای و مانده تسهیلات مشارکتی بهعنوان مؤلفههای تسهیلات بانکی اسلامی، بر شاخص کلی بهرهوری است. برایناساس، تسهیلات بانکی اسلامی هم در کوتاهمدت و هم در بلندمدت بر شاخص کلی بهرهوری در ایران تأثیر مثبت دارد. در کوتاهمدت و بلندمدت تولید ناخالص داخلی واقعی (رشد اقتصادی) بر شاخص کلی بهرهوری تأثیر مثبت داشته است. اثر تورم و نرخ ارز رسمی بر شاخص کلی بهرهوری در کوتاهمدت بعد از یک سال و در بلندمدت منفی و ازنظر آماری معنیدار برآورد گردیدهاست.