جایگاه جنگ های نیابتی دررقابت های جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی در سوریه

نویسندگان

1 استادیار، گروه ارتباطات و علوم اجتماعی، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشیار، گروه روابط بین‌الملل، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

3 دانشجوی دکترای، گروه بین‌الملل، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
چکیده

هدف: این مقاله سعي دارد به اين پرسش ­اساسی پاسخ دهد كه جایگاه جنگ­های نیابتی در رقابت­های ­منطقه­ای بین ایران و عربستان ­سعودی در سوریه­ چگونه ­است؟ در این رابطه به بررسی مهم­ترین گروه­های نیابتی ­ایران و عربستان و رویکردهای این ­دو کشور ­در ­قبال بحران­ سوریه خواهیم­ پرداخت­. ­روش: ­ابزار­ جمع­آوری ­اطلاعات­­، ­کتابخانه­ای و استفاده از وب­سایت­های ایرانی و خارجی می­باشد­. مطالب جمع‌آوری‌شده به­صورت توصیفی مورد­ تجزیه­و­تحلیل قرار­گرفته،­­ با یکدیگر نیز­ مقایسه می­شوند­.­ اين مقاله بررسي هدفمند رفتارهاي نیروهای نیابتی ­ایران و با روش توصيفي­ – ­تحليلي می­باشد. ­چارچوب نظری، ­در این مقاله بررسی رقابت بین ایران ­و عربستان با تمرکز بر جنگ ­نیابتی و با تأکید بر نظریه واقع­گرایی­ می­باشد. یافته: ایران و عربستان با شروع بحران سوریه سعی در محدود کردن دامنه نفوذ یکدیگر داشته­اند،­رقابت و اختلاف‌نظر آن‌ها در مسئله سوریه بود .­ فرضيه مقاله اين است که جنگ‌های نیابتی ­ بین ایران و عربستان سعودی ­در بستر ­ تشدید ­­ فزاینده رقابت ­ بین دو بازیگر در سوریه، رویارویی مستقیم آن‌ها را کاهش داده است. نتیجه­­: این تحقیق ­با رویکردی واقع­گرایی و بررسی روابط ­دو کشور ­ ­به­رغم تفاوت­هایی که ازنظر ماهیت بین ­سیاست ­ خارجی ­ و ­ منطقه­ای ­ عربستان سعودی ­ و ­­ ایران وجود دارد؛ ­ بروز جنگ­های نیابتی از وقوع جنگ و درگیری مستقیم بین ­ آن­ها جلوگیری کرده است .