رابطه بین مهارتهای مذاکره با نفوذ اجتماعی و موفقیت سازمانی کارکنان دانشگاه

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد، گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، ‌واحد بجنورد، بجنورد، ایران.

2 گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، ‌واحد بجنورد، بجنورد، ایران (نویسنده مسئول).

doi
10.30495/jcm.2022.20700
چکیده

مقدمه و هدف پژوهش: هدف کلی تحقیق حاضر تعیین رابطه مهارت‌های مذاکره بر نفوذ اجتماعی و موفقیت کارکنان می‌باشد.روش پژوهش: روش تحقیق توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری را کلیه کارکنان اعم از زن و مرد تشکیل می‌دادند که تعداد آنها 75 نفر بود که به روش تمام شماری انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات سه پرسشنامه که شامل مهارت‌های مذاکره توسط پیره (1981) و پرسشنامه نفوذ اجتماعی یوکل (2003) و پرسشنامه موفقیت سازمانی مقیمی‌(1388) بودند. که ضریب پایایی آنها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب 89% و83% و 72% بود. برای توصیف داده‌ها از شاخص‌های آماری توصیفی و استنباطی شامل آزمون همبستگی پیرسون، تحلیل واریانس، آزمون رگرسیون، آزمون فریدمن از نرم‌افزار spss 22 و لیزرل استفاده شد.یافته‌ها: یافته ها نشان داد بین مهارت‌ها و سبک‌های مذاکره با نفوذ اجتماعی و موفقیت سازمانی ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد. بالاترین رتبه مربوط به مولفه سبک واقع‌گرایی و کمترین رتبه مربوط به مولفه سبک شهودی می‌باشد به این معنا که شاخص سبک واقع‌گرایی بیشترین اهمیت و سبک شهودی داده می‌شود.نتیجه‌گیری: بنابراین به نظر می‌رسد هرچه سطح مهارت‌های مذاکره بیشتر باشد سطح موفقیت سازمانی و نفوذ اجتماعی بیشتر خواهد شد.