تحلیل الگوی فضایی شاخصهای کیفیت زندگی در اجتماعات شهری (نمونه موردی: اسلامشهر)
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیای دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
2 استادیار گروه جغرافیای دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد جغرافیا برنامه شهری دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
4 استادیار دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران
5 دانشیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه فارابی، تهران، ایران
doi
چکیده
چکیده توسعه جوامع شهر نشین بعد از تحولات صنعتی شدن، منجر به بروز تحولاتی در جوامع شهری شده است که یکی از جلوههای آن بروز ناهنجاریها در جوامع شهری است که اغلب با کاهش مولفهها و شاخصهای کیفیت زندگی همراه بوده است. در این بین کاهش این مولفهها در ابعاد مختلف اجتماعی و اقتصادی اثرات بسیاری بر تحولات جوامع شهری داشته است. این پژوهش که از نوع هدف کاربردی است و ماهیت توصیفی و تحلیلی دارد، مبتنی بر روش کتابخانهای و میدانی تنظیم گردیده است. جامعه اماری384نفر از ساکنان اسلامشهر بوده و نتایج حاصل از پرسشنامه در نرم افزار spss با استفاده از آزمونهای کای اسکوییر برای تعیین سطح معناداری پاسخها، t استیودنت به منظور مقایسه میانگینها مورد تجزیه و تحلیل گرفته است. پس از بیان نظریات و نقد آنها، نسبت به بررسی وضعیت مولفههای کیفیت زندگی در جوامع شهری پرداخته و در نهایت این نتیجه حاصل شده است که شهر اسلامشهر در مجموع در شاخصهای اجتماعی، اقتصادی، کالیدی، زیستی دارای کیفیت زندگی مطلوبی نبوده است. همچنین در پایان الگوی فضایی رضایت مندی اجتماعی و اقتصادی در شهر اسلامشهر نیز در قالب نقشه ترسیم شده است
