مثنوی مولوی و نجوم
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی ـ واحد ایذه.
doi
چکیده
عنوان مقالة حاضر مثنوی مولوی و نجوم است. وقتی که وضعیت علوم را در قرن هفتم و هشتم هجری مطالعه می کنیم، متوجه پیش رفت و توسعة علوم عقلی و نجوم در کنار علوم نقلی می شویم و در می یابیم که از بین ستارگان عرصة ادب فارسی، مولوی شاعر آفاق و انفس است. در این پژوهش نیز مجالی فراهم آمده است تا با طریق استفادة مولانا از دانش نجوم، ابزار نجومی، پدیده های جوّی، پیوستگی با اختران، سعد و نحس، افلاک، ستارگان و برج های دوازده گانة مثنوی و کاربرد آن ها در شعر او بیش تر آشنا شویم