جای گاه تشبیهات تلمیحی در ساختار غنایی شعر استاد حمیدی شیرازی
نویسندگان
1 عضوهیأت علمی دانشگاه آزاداسلامی ـ واحدرودهن، ایران
2 دانشجوی دورة دکتری دانشگاه آزاد اسلامی ـ واحدرودهن، ایران
doi
چکیده
مهدی حمیدی شیرازی در میان شاعران سنتگرای معاصر در حوزة ادب غنایی، در فرم و ساختار و در معنا و محتوا، سبکی خاص ومنحصر بفرد دارد. در تمامی آثار وی ـ بویژه اشک معشوق ـ همة عناصر زبانی، آرایههای ادبی، وزن، موسیقی شعر، واژگان، ترکیبات، تصاویر، فرم و ساختار در خدمت عنصر عاطفه قرار دارد. در این جستار سعی شده است، یکی از شیوههای ساختاری و تصویرسازی وی، که بهرهگیری از تشبیهات تلمیحی از جمله: اساطیری، حماسی، دینی، عاشقانه و تاریخی، مورد بررسی قرار گیرد. وی از عناصر اساطیری، مذهبی، عاشقانه و تاریخی برای ابراز احساسات عاشقانة خویش در عاطفیترین ساختار بهره میگیرد و علاوه بر، برجستهسازی تصویری، با دمجان بخش خود، آنها را جانی تازه بخشیده است. پیوند مناسب میان این عناصر تشبیهی، تلمیحی و جریان عشق میان او و محبوب؛ از ویژگیهای اصلی شعر اوست.