بررسی ابعاد زیست‌محیطی پراکندگی اراضی قهوه‌ای در نواحی حاشیه‌نشین

نویسندگان

1 استادیار گروه شهرسازی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.

doi
چکیده

امروزه گسترش فیزیکی و پراکنده‌رویی شهری ازجمله ویژگی‌های شناخته‌شده کشورهای درحال‌توسعه است که این توسعه ناموزون شهر به نواحی روستایی پیرامونی، منجر به توسعه بدقواره شهری و تخریب محیط زیست می‌گردد. اراضی قهوه‌ای از جمله محدوده‌های رهاشده، ناکارآمد و نیازمند توسعه مجدد در شهرها هستند، این اراضی به عنوان پهنه‌های ناپایدار شهری منجر به تنزل کیفیت محیطی، جدایی‌گزینی‌های اجتماعی و بروز بی‌هویتی و ناپایداری در شهرها گردیده‌اند. لذا لزوم توجه و شناسایی این پهنه‌ها جهت مداخله پایدار به شدت حائز اهمیت می‌باشد. مسأله اصلی تحقیق حاضر، شناسایی شاخص‌های تعریف اراضی‌قهوه ای و بررسی ابعاد زیست محیطی پراکندگی این اراضی در نواحی پیراشهری می‌باشد. این پژوهش از حیث هدف کاربردی و از حیث روش توصیفی-تحلیلی است. نتایج حاصل از تحقیق بیانگر این است اگرچه اراضی قهوه‌ای به لحاظ ساختاری با یکدیگر متفاوت هستند اما به لحاظ ماهیتی دارای ویژگی‌های مشترکی می‌باشند، لذا شناسایی این اراضی بعنوان پتانسیل‌های بالقوه شهری فرصتی جهت تحقق توسعه پایدار شهری، حفاظت از محدوده شهری و جلوگیری از رشد بی‌رویه و تخریب اراضی کشاورزی و پهنه‌های سبز پیراشهری خواهد بود.