ارزیابی تحققپذیری اصول و معیارهای بازآفرینی پایدار در راستای برنامهریزی و توسعه پایدار بافت تاریخی (مورد پژوهی: بافت تاریخی-مرکزی شهر رشت*)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شهرسازی، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران.
2 استاد گروه شهرسازی، دانشکده هنرهای زیبا ، دانشگاه تهران، تهران ، ایران.
3 استاد گروه شهرسازی، دانشکده هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
چکیده
بافتهای تاریخی به عنوان میراث فرهنگی و تجلی زندگی نسلهای گذشته، هویت و پتانسیل توسعه درونی شهرها میباشند. رشد و توسعه فزایندهی شهرها سبب ایجاد مسائل و مشکلات اجتماعی، کالبدی، زیست محیطی و اقتصادی در این بافتها شده است. بهرهگیری از رویکردهای بازآفرینی با توجه و الزام به اصول توسعه پایدار میتواند در ارتقای زیست پدیری شهرها در ابعاد مختلف نقش بسیار اثرگذاری داشته باشد. پژوهش حاضر در نظر دارد به بررسی میزان تحقق اصول و معیارهای بازآفرینی پایدار در بافت مرکزی- تاریخی رشت بپردازد. دادههای موردنیاز تحقیق از طریق مطالعات کتابخانهای و تکمیل پرسشنامه گردآوری شده است. جامعه آماری این پژوهش 400 نفر از شهروندان بافت مرکزی تاریخی رشت می باشند که با استفاده از فرمول کوکران انتخاب گردیده اند. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS و آزمون آماری T تک نمونهای و رگرسیون چندمتغیره بهرهگرفتهشده است. نتایج نشان داد که پس از اقدامات بازآفرینی، اصل اجتماع مبنایی شرایط نسبتا مطلوبی در میان اصول و معیارهای بازآفرینی پایدار دارد و اصول جامعنگری و فرآیندمحوری به ترتیب پایینتر از میانگین مطلوب ارزیابی شده است. همچنین برخی از معیارهای اصول جامعنگری و اجتماع مبنایی به صورت تک بعدی در نظر گرفته شده و اصل فرآیند محوری و معیارهای حقوقی قانونی وضعیت مطلوبی ندارد و در راستای دستیابی به توسعه پایدار شهری نبوده است. در پایان مدل تحقق بازآفرینی پایدار با تاکید بر معیارهای حقوقی- قانونی در بافت مذکور ارائه گردید.
