تحلیل روانشناختی شخصیت سوداوه در شاهنامه فردوسی مطالعهای بینارشتهای بر اساس معیارهای اختلال شخصیت نمایشی (هیستریونیک) در DSM-5
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیارزبان و ادبیات فارسی،دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران(نویسنده مسؤول)
3 استادیارگروه روان شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
این پژوهش با تمرکز بر داستان سیاوش در شاهنامه فردوسی، به بررسی و تحلیل روانشناختی شخصیت سوداوه بر اساس معیارهای اختلال شخصیت نمایشی در DSM-5 میپردازد. روش تحقیق، تحلیل محتوای کیفی با رویکرد بینارشتهای ادبیات-روانشناسی است. یافتهها نشان میدهد که سوداوه واجد ویژگیهای بارز این اختلال، از جمله رفتارهای تحریکآمیز و اغواگرانه، تمایل شدید به جلب توجه، تغییرپذیری سریع هیجانات و اغراق در بیان احساسات است. این مطالعه علاوه بر آشکارسازی عمق روانشناختی شخصیتپردازی فردوسی، بر اهمیت مطالعات بینارشتهای برای درک بهتر متون کهن تأکید میورزد و راه را برای تحلیل سایر شخصیتهای شاهنامه از این منظر هموار میسازد.
