تحلیل رابطه سبک زندگی با کاهش باروری (مورد مطالعه: زنان 15 تا 49 ساله شهر اهواز)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد جامعه شناسی
2 عضو هییت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز
3 عضو هییت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22034/sls.2019.19694چکیده
این پژوهش با هدف بررسی رابطه سبک زندگی و کاهش باروری خانواده های شهر اهواز انجامشده است. حجم نمونه طبق فرمول کوکران 384 نفر میباشد که به شیوهی نمونهگیری تصادفی طبقهبندیشده و متناسب با حجم جامعه آماری انتخابشده است. نوع روش مورد استفاده در این پژوهش پیمایشی بوده و برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه استفادهشده است. که روایی آن توسط اساتید مجرب در حوزه مربوطه و پایانی آن نیز بر مبنای آزمون آلفای کرونباخ، که میزان آن بالای 70/0 بود، به دست آمده است که نشان از پایایی مناسب پرسشنامه دارد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل واریانس یکطرفه، آزمون تی و تحلیل رگرسیون چندمتغیره استفادهشده است. نتایج بهدستآمده نشان میدهد که بین متغیرهای سبک زندگی مدرن (شدت رابطه 7/0) و سبک زندگی سنتی (شدت رابطه 8/0) با باروری زنان رابطه معناداری وجود دارد؛ همچنین بین متغیر چگونگی گذران اوقات فراغت، سبکهای مختلف زندگی (مدرن، سنتی، نه سنتی و نه مدرن) و وضعیت اشتغال پاسخگویان با باروری زنان تفاوت معناداری وجود دارد. اطلاعات حاصل از رگرسیون نشان میدهد که این متغیرها 102/0 درصد از واریانس مربوط به باروری زنان را تبیین کرده اند و همچنین بیشترین میزان اثر متغیرها بر باروری، مربوط به متغیر سبک زندگی مدرن (108/1-) میباشد که اثر مستقیم بر متغیر مستقل دارد و کمترین میزان اثر مربوط به بعد ورزشی اوقات فراغت (079/0-) است که تاثیر مستقیمی بر باروری دارد. بنابراین باتوجه به نتایج بدست آمده میتوان گفت که سبک زندگی بر میزان باروری زنان تاثیرگذار بوده است.