برهم کنش مؤلفههای رفتاری و کالبدی فضای باز مجتمعهای مسکونی نمونه موردی : مجتمعهای مسکونی منتخب کلانشهر کرمان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری معماری،واحد بم،دانشگاه آزاد اسلامی،بم،ایران
2 استادیار معماری، واحد بم، دانشگاه آزاد اسلامی، بم، ایران
3 استادیار معماری، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
4 استاد مدعو، واحد بم، دانشگاه آزاد اسلامی، بم، ایران.
doi
چکیده
پژوهش درصدد ارزیابی تبیین همبستگی الگوی رفتار تعاملی با الگوی محیط کالبدی و در پی آن ارتقای کیفیت مجتمعهای مسکونی است. ب نظریهپردازان محیط، سینومورفی را سازگاری بیشتر فضا و رفتار میدانند. همچنین توجه به جایگاه علوم رفتاری در طراحی شهری و معماریوچگونگی تأثیرگذاری فضا بر بروز رفتار انسانی ازجمله مواردی است که نیازمند بررسی و بازبینی مفهومی و عملیاتی در طراحی معماری است. مسئله اساسی: در این مقاله تبیین همبستگی الگوی رفتار تعاملی با الگوی محیط کالبدی فضای باز در مجتمعهای مسکونی منتخب در شهر کرمان است . هدف کلی: از انجام تحقیق حاضر بررسی میزان تأثیر شاخصههای کالبدی مؤثر بر قرارگاه رفتاری در فضای باز سه نمونه مجتمعهای مسکونی منتخب در شهر کرمان و بهبود کاربری محیط از طریق بررسی مؤلفههای تأثیرگذار بر سینومورفی قرارگاه رفتاری در فضای باز مجتمعهای مسکونی و رسیدن به قرارگاه رفتاری مطلوب از طریق شناسایی تأثیر شاخصههای رفتار و محیط کالبدی و قابلیتهای محیط است. سؤال اساسی: که در این پژوهش مطرح است عبارت است از اینکه چه عواملی در ایجاد سینومورفی در فضای باز مجتمعهای مسکونی منتخب در شهر کرمان تأثیرگذار هستند؟ روش پژوهش: روش پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی میباشد . برای جمعآوری اطلاعات از طریق پرسشنامه اقدام شده است و برای سنجش متغیرها و فرضیات پژوهش از آزمونهای معادلات ساختاریوبا استفاده از نرمافزار اموس 24 بهره برده شده است. یافتهها: حاکی از آن است که نسبت بالاتر فضای باز مسکونی در قرارگاه رفتاری در تبیین مؤلفههای سینومورفی معناداری ایجاد میکند.
