تاثیرات متقابل سازه و معماری در معماری نوین کشورهای در حال توسعه با تأکید بر منطقه خاورمیانه از منظر معماری بیونیک در راستای ارتقاء کیفیت کالبدی فضا
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای ،گروه هنرو معماری، واحد سنندج،دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران
2 استاد یار، گروه هنر و معماری، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی ، سنندج، ایران
3 استادیار معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه کردستان، کردستان، ایران
doi
چکیده
تعامل سازه و معماری تأثیرات بصری و کارکردی مختلفی را در فضای کالبدی ایجاد میکند. به بیانی، نحوة رابطه این دو می-تواند در برگیرنده پتانسیلها (و گاهی ضعفهایی) تأثیرگذار بر کیفیت نهایی فضا باشد. فرم اسکلت سازه بیشک با فرم ساختمان حامل آن ارتباطی تنگاتنگ دارد. هدف این مقاله، تاثیرات متقابل سازه و معماری در معماری نوین کشورهای درحال توسعه با تأکید بر منطقه خاورمیانه از منظر معماری بیونیک در راستای ارتقاء کیفیت کالبدی فضا است. از این رو طراحی ساختمان تعیین فرم کلی آن به نوعی طراحی سازه نیز هست. با وجود این، رابطه میان طراحی سازه و طراحی معماری میتواند فرمهای گوناگونی به خود بگیرد. مفاهیم معماری و سازه و نحوه تعامل و تاثیرات متقابل آنها و همچنین معماری نوین هزاره سوم، مفاهیمی هستند که در این تحقیق مورد بحث و بررسی قرار گرفتهاند و نتایج آنها مورد استفاده پژوهشی قرار گرفته است. در این مقاله از روش ترکیبی( توصیفی وتحلیلی- ترکیبی- تاریخی) و مطالعه و بررسی کتابخانهای استفاده و گردآوری و تجزیه و تحلیلها نیز از طریق مطالعات کتابخانهای صورت گرفت. سوال اصلی پژوهش این است که شاخصها و اصول معماری بیونیک در معماری نوین به چه صورت میباشد؟ نتایج این مقاله نشان داد که بیونیک در حقیقت وسیلهای خلاق برای دست یافتن به هدف پایداری بطور مؤثر و کارآمد میباشد. تمام ساختمانها و فرآیندهای طبیعت را میتوان پایدار دانست چرا که آنها بطور نامحدود برای هزاران سال برقرار ماندهاند. روزانه، انسانها و مخلوقات آنها بطور منفی بر محیط تأثیر میگذارند.
