بررسی تابآوری شهر دورود در برابر زلزله با استفاده از روش گاما در سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS)
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیا وبرنامه ریزی شهری- دانشگاه آزاد اسلامی واحد ملایر
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد ملایر، دانشگاه آزاد اسلامی، ملایر، ایران
doi
چکیده
یکی از دغدغههای اصلی بشر مقابله با مخاطرات طبیعی است. یکی از مهمترین این مخاطرات،زلزله بوده که همواره خطری جدی برای شهرها تلقی میشود. شهر دورود هم بهمانند بسیاری از شهرهای ایران با توجه بهقرارگیری بر روی چندین گسل فعال، ازجمله مناطق بسیار حساس بوده و در معرض خطرات ناشی از زلزله است؛ بنابراین با توجه به ماهیت غیرقابلپیشبینی زلزله باید تا حد امکان از خسارات جانی و مالی مرتبط با آن کاست و همچنین کاهش آسیب ناشی از زلزله، مدیریت بحران بعد از وقوع آن و تابآور نمودن شهر در برابر زمینلرزه را در نظر گرفت. هدف اصلی برنامهریزی برای مخاطره و کاهش خطر بحران، علاوه بر کاهش آسیبپذیری به نحوی بارز به سمت تمرکز روی ایجاد تابآوری در جوامع گرایش پیداکرده است. در تحقیق حاضر با توجه به اهمیت تابآوری شهری در برابر حوادث طبیعی مانند زلزله، لایههای اطلاعات فیزیکی شهر دورود موردبررسی قرارگرفته است. روش تحقیق و پژوهش، توصیفی – تحلیلی است. لایههای اطلاعاتی موجود شامل: ساختمانهای اسکلت فلزی، بتن آرمه،ساختمانهای ساختهشده از خشت و چوب،خشت و گل،آجر و چوب،تمام آجر،آجر و آهن،فاصله از گسل،فاصله از فضاهای باز،فاصله از خطوط دسترسی و تراکم جمعیت در بلوکهای شهری شهر دورود بوده است. لایههای آماری با استفاده از روش فازی در سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS)، تجزیهوتحلیل شدهاند. نتایج حاصل در عملگر گاما نشان میدهد که بخشهای جنوبی و جنوب شرقی شهر دورود ازلحاظ فیزیکی وضعیت مناسبی در تابآوری در برابر زلزله ندارند. درمجموع نتایج پژوهش نشان میدهد که بهغیراز قسمتهایی از ناحیه مرکزی، کل شهر وضعیت نرمالی ندارد.