بررسی و تحلیل ابعاد تنشآمیز رقابتهای محلی–ناحیهای میان قلمروهای سیاسی–اداری تقسیمات کشوری و ارائه سیاستگذاریهای مدیریت تنش (مطالعه موردی: ایران)
نویسندگان
1 دکترای جغرافیای سیاسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران (نویسنده مسئول)؛
2 استاد جغرافیای سیاسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران؛
doi
10.22034/mr.2024.16089.5640چکیده
گسترش رقابتهای تنشآمیز ناحیهای-محلی میان قلمروهای سیاسی–اداری در چند دهه اخیر سبب بروز چالشهای جدی در مدیریت سیاسی واحدهای سیاسی–اداری و گسترش تهدیدهای امنیتی در سطح آنها شده است. چگونگی مدیریت و سازماندهی سیاسی فضا در قالب تقسیمات کشوری نقش مهمی در کاهش یا افزایش این تنشها ایفا میکند که در این تحقیق با استفاده از روش توصیفی–تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانهای به این مسئله پرداخته شد که رقابتهای تنشآمیز میان قلمروهای سیاسی-اداری مبتنیبر چه بنیادها و مؤلفههایی است. نتایج تحقیق نشان داد عمده این رقابتها بهمنظور تسلط و دستیابی به موقعیتهای قدرت و ثروت ازجمله ارتقای سطح سیاسی، دریافت منابع و اعتبارات بیشتر، تصاحب کرسیهای نمایندگی، بهرهبرداری بیشتر از منابع جغرافیایی-زیستی و طرحهای عمرانی و توسعهای بوده و بروز منافع متعارض در این زمینه به تنشها و منازعات احتمالی منجر میشود. با توجه به تأثیرات منفی چنین روندی بر توسعه و امنیت پایدار نواحی، در ادامه تحقیق الگوی مدیریت رقابتهای تنشآمیز در قالب ارتباط سیستماتیک عوامل و مؤلفههای مؤثر در کاهش تنش و منازعه ترسیم شد که در صورت تحقق و اجرای آن باعث شکلگیری پیامدهای مثبتی مانند گسترش منافع مشترک و همکاریهای متقابل، گسترش مراودات فرهنگی، توسعه درونزا و مبتنیبر ظرفیتهای تخصصی نواحی، تخصیص عادلانه منابع و امکانات، پایداری مرزهای تقسیمات کشوری، کاهش اختلافها در بهرهبرداری از منابع مشترک و ... خواهد شد. چنین فرایندی سبب گسترش منافع مشترک، توسعه همگراییها و کاهش یا رفع تنشها و منازعات میان قلمروهای سیاسی–اداری میشود.