تاثیر راهبرد اتصال جغرافیایی چین برسیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران:با تاکید بر راه ابریشم جدید
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته روابط بین الملل،دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران
2 دانشیار علوم سیاسی و روابط بین الملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات ،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران،ایران
3 استاد علوم سیاسی و روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی،دانشگاه شهید بهشتی،تهران،ایران
4 استاد علوم سیاسی و روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
گاهی ساخت ، تلفیق و بومی سازی مفاهیم تخصصی و کاربردی از سایر علوم قادر است در فهم مناسبات سیاسی و بین المللی راهگشای پژوهشگران باشد.در واقع یکی از بهره هایی که در منظومه زئوپولیتیک کاربرد یافته است مفهوم کانکتوگرافی است..مفهوم کانکتوگرافی از ترکیب اتصال و جغرافیا تشکیل شده و به نوعی آینده امورات جهانی را شکل میدهند.حملونقل جهانی، انرژی و زیرساختهای ارتباطاتی که زنجیره عرضه را بهویژه در شهرهای بزرگ با ایجاد کریدورهای وسیع تبادلات اقتصادی، تسهیل میکنند یک شبکه تمدن جهانی با پویاییهای پیچیده قدرت ایجاد میکنند .مرزهای سیاسی رفتهرفته کمرنگ میشوند و شکلگیری زنجیرههای عرضه جهانی مهمترین منبع قدرت برای کشورها میشوند. با این توضیحات قصد داریم در پژوهش حاضر با استفاده از مفهوم یاد شده و در چارچوب نظریه نومنطقه گرایی، تاثیر سیاست خارجی برون گرایانه جمهوری خلق چین را در قالب سه استراتژی دیپلماسی اقتصادی، پیرامونی و پترو-یوان بر سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران بررسی نماییم..