تحلیل فضایی آسیب پذیری شهری در زمان رخدادهای امواج حدی گرم با استفاده از شاخص خودهمبستگی فضایی MORANs I (مطالعه موردی شهر شیراز)

نویسندگان

1 دانشیار گروه جغرافیا، واحد لارستان، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران(نویسنده مسئول)

2 دانشجوی دکترای دانشگاه آزاد اسلامی لارستان، گروه جغرافیا،

doi
چکیده

موج¬های گرمایی شدید از مهم¬ترین بلایای آب و هوایی بوده که هر سال پیامدهای زیست محیطی مخربی را در طبیعت به جای می گذارند. در این پژوهش برای بررسی روند سری زمانی فراوانی 30 ساله (2016-1987) رخدادهای امواج گرم شهر شیراز از دو نمایه روزهای گرم و امواج گرم (روزهای گرم با تداوم 2 روز و بیشتر) از آماره ناپارامتریک تحلیل روند Sens استفاده شده که نتایج آن در همه ایستگاه¬ها بیانگر وجود یک روند افزایشی هم در تعداد روزهای گرم شهر شیراز و هم در فراوانی رخدادهای امواج گرم در 5 ایستگاه سطح شهر شیراز بوده است. هدف اساسی این پژوهش، تحلیل فضایی آسیب¬پذیری شهر شیراز در زمان رخداد امواج گرم است که بر اساس تحلیل فراوانی اموج گرم ثبت شده است. با استفاده از تحلیل آمار فضایی لکه¬های داغ، نواحی بحرانی شهر شیراز حین رخداد موج گرم شناسایی شد و میزان جمعیت در معرض خطر با استفاده از تحلیل ماتریس متقاطع به¬دست آمد. نتایج نشان داد که هسته¬های بحرانی داغ در روز¬های حاکمیت موج گرم در ساعت 12، عموما مناطق شمالی و جنوبی را به صورت معنی-داری درگیر کرده است. میانگین دمایی این هسته داغ حرارتی به¬ طور متوسط در طی دو موج گرم، به بیش از 43 درجه سانتی¬گراد رسیده است. دمای این هسته داغ حرارتی به¬صورت معنی¬داری حین رخداد موج گرم بالا می¬رود.

کلیدواژه‌ها