واکاوی شاخصهای تراکم در محلات شهری جهت مهار پراکنده رویی (مطالعه موردی: منطقه 2 تهران)
نویسندگان
1 دکترای برنامه ریزی شهری دانشگاه تبریز، تبریز ، ایران
2 دکتری برنامه ریزی شهری دانشگاه تبریز، تبریز ، ایران
3 کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی روستایی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
4 پژوهشکده دانشنامه نگاری، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران
doi
چکیده
امروزه با توجه به این که برنامهریزی توسعه کالبدی شهر، به عنوان یک ضرورت اساسی در برنامههای توسعه شهری محسوب میشود، پراکندهرویی شهری به عنوان یکی از محوری ترین بحثها در سراسر جهان مطرح است. این پدیده در اثر برهم کنش عوامل متعددی ظاهر میگردد و یکی از راهکارهای مدیریت، کنترل و کاهش اثرات منفی آن، شناسایی همین عوامل اثرگذار در بروز پدیده پراکنده رویی در شهرهاست. از این رو شناخت عوامل موثر در شکلگیری و گسترش شهرها میتواند در اتخاذ تصمیمهای مناسب برای آینده آنها کمک نماید. شهر تهران به عنوان پایتخت کشور طی سالهای گذشته از نظر فیزیکی روند رو به رشد فزایندهای را تجربه کرده است. به دلیل رانتهای حاصل از رشد پراکنده و دستاندازی به اراضی اطراف که منجر به بروز ناهنجاریهایی در فرآیند رشد فیزیکی آن شده ، درک مکانیزم روند گسترش فیزیکی این شهر، از اهم اهداف تحقیق حاضر است. این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی میباشد. در این راستا با تجزیه و تحلیل دادههای تراکمی رشد هوشمند، شامل متوسط طبقات، ضریب تراکم، متوسط سطح اشغال مسکونی، تراکم خالص مسکونی (نفر در هر هکتار)، متوسط سطح مسکونی (مترمربع)، مساحت زمین مسکونی (هزار مترمربع)، تراکم ناخالص جمعیتی (نفر در هر هکتار)، تعداد قطعه مسکونی در محلات 14 گانه منطقه2 شهرداری تهران با استفاده از مدل تحلیلی الکتر و آنتروپی به بررسی موضوع پرداخته شده است.
