تعیین اولویت های تاب آوری بافت فرسوده شهری در زمان سوانح طبیعی ( مطالعه موردی بافت فرسوده شهر سمنان )
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری ، گروه جغرافیا ، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی ، سمنان ، ایران
2 استادیار گروه جغرافیا ، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان ، ایران(نویسنده مسئول)
3 دانشیارگروه جغرافیا ، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان ، ایران
doi
چکیده
حوادث طبیعی همواره بشر را تهدید می کند و برای مقابله با آن تمهیداتی صورت می گیرد که از جمله آن بالا بردن تاب آوری شهرها در برابر سوانح طبیعی است . زمانی که شهرها در معرض سوانح طبیعی همچون زلزله ، سیل و ... قرار دارند ، مدیران شهری باید علاوه بر رفع نیازهای فعلی چالش بزرگ تری ، یعنی تاب آوری را افزایش دهند. با توجه به قرارگیری شهر سمنان در مسیر سیلاب و وجود گسل هایی در نزدیکی آن همواره بر ارتقای تاب آوری این شهر و به ویژه بافت فرسوده آن در مقابل حوادث طبیعی تاکید می شود . پژوهش حاضر ، با استفاده از روش توصیفی – تحلیلی به بررسی اولویت های تاب آوری بافت فرسوده شهری در زمان سوانح طبیعی پرداخته و در این راستا بر پایه مطالعات میدانی و کتابخانه ای شاخص ها و عوامل مؤثر بر مؤلفه تاب آوری را شناسایی و پس از سنجش ابعاد تاب آوری با تجزیه و تحلیل با روش ANP فازی ، در هفت معیار و زیر معیار با نظر خبرگان به پیاده سازی روش ANP با نرم افزار اکسل می پردازد ، بنا بر نتایجی که از اوزان بدست آمده مشاهده شد ، اولویت هایی که از نظر صاحبنظران شهری باید مورد توجه قرار گیرد: شامل معیار اقتصادی ، معیار جمعیتی و کالبدی می باشند. با توجه به این یافته ها برنامه ریزان شهری در بافت فرسوده شهر سمنان برای تاب آوری بیشتر ، در بعد اقتصادی و جمعیتی می بایست ارتقاء سطح درآمد خانوارها و بالابردن پوشش بیمه ای برای جبران خسارات ناشی از حوادث طبیعی و کم کردن میزان تراکم جمعیتی را دنبال کنند. در بخش کالبدی، استحکام بناها ، مرمت خانه های قدیمی ، کم کردن میزان طبقات و دادن مشوق های مالی برای تعمیر وساخت ابنیه مقاوم درجهت کاهش مخاطرات طبیعی مورد نظر باشد ، تا در زمان حوادث طبیعی شاهد کمترین میزان خسارت باشیم.
