ارزیابی چالشهای سیاستهای حمل و نقل و تأثیر آن بر بازآفرینی بافت فرسوده از منظر توسعه پایدار شهری به روش معادلات ساختاری (مطالعه موردی: شهر ساری)
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سمنان، سمنان، ایران.
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
3 دانشیارگروه جغرافیا، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
doi
چکیده
چکیده شهرها به عنوان مراکز اصلی تجمع انسانی، همواره با چالشهای متعددی مواجه بودهاند که یکی از این چالشها، فرسودگی بافتهای شهری است . فرسودگی بافتهای شهری به دلیل رشد سریع جمعیت، عدم برنامهریزی مناسب و کمبود منابع مالی به یک معضل جدی تبدیل شده است که بر کیفیت زندگی ساکنان و زیرساختهای شهری تأثیر منفی میگذارد.پژوهش حاضر به ارزیابی چالشهای سیاستهای حمل و نقل و تأثیر آنها بر بازآفرینی بافت فرسوده در شهر ساری از منظر توسعه پایدار شهری پرداخته است. هدف این تحقیق شناسایی عوامل مؤثر و ارائه راهکارهای مناسب برای بهبود وضعیت حمل و نقل و بازآفرینی بافتهای فرسوده میباشد. در این پژوهش، از روش توصیفی-تحلیلی و نمونهگیری غیراحتمالی بهصورت زنجیرهای استفاده شده و دادهها از 24 نفر از خبرگان در حوزههای مرتبط جمعآوری گردیده است یافتههای پژوهش نشان میدهد که سیاستهای حمل و نقل در شهر ساری با چالشهای متعددی مواجه است که مانع از تحقق اهداف بازآفرینی بافتهای فرسوده میشود. هزینههای بالای حمل و نقل بهعنوان یک عامل محدودکننده کیفیت زندگی ساکنان شناخته شده و به کاهش دسترسی آنها به خدمات عمومی و اقتصادی منجر شده است. همچنین، کیفیت زندگی بهعنوان یک متغیر کلیدی تحت تأثیر بهبود حمل و نقل عمومی و زیرساختها قرار دارد که احساس امنیت و رضایت ساکنان را افزایش میدهد. آلودگی هوا نیز بهعنوان چالشی اساسی شناخته شده که ناشی از افزایش ترافیک و عدم توجه به محیط زیست است و سلامت عمومی ساکنان را تهدید میکند. در نهایت، عدم مشاوره با ساکنان در طراحی و اجرای سیاستهای حمل و نقل موجب نارضایتی و کاهش مشارکت آنها در فرآیندهای بازآفرینی شده و به عدم اعتماد به نهادهای دولتی منجر میشود.
