بررسی خشکسالی و اقلیم آسایش شهرستان برخوار و اثرات آن بر گردشگری
نویسندگان
1 گروه جغرافیا، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
2 دانشیار گروه جغرافیا، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
3 گروه جغرافیا، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
4 دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی جغرافیا و برنامه ریزی شهری واحد نجف آباد
doi
چکیده
خشکسالی یکی از مخاطرهآمیزترین بلایای طبیعی است که بر بخش های مختلف از جمله صنعت گردشگری اثرات زیان باری می گذارد. گردشگری نیز یکی از بخشهاي اصلی اقتصاد جهانی به شمار میآید و به شدت متأثر از اقلیم و شرایط اقلیمی می باشد. هدف از این پژوهش بررسی خشکسالی و اقلیم آسایش شهرستان برخوار و اثرات آن بر توسعه گردشگری می باشد. در این راستا از داده های ماهانه بارش، دما، رطوبت نسبی و سرعت باد ایستگاه فرودگاه اصفهان طی دوره آماری 2022-1980 استفاده شد. با توجه به اینکه ایستگاه فرودگاه نزدیکترین ایستگاه به شهرستان برخوار می باشد؛ لذا از داده های این ایستگاه استفاده شد. ابتدا خشکسالی با استفاده از شاخص بارش استاندارد (SPI) بررسی شد. سپس اقلیم آسایش شهرستان براساس شاخص های PET، PMV و UTCI بررسی شد. نتایج بدست آمده نشان داد سال های 2008 و 2021 خیلی خشک بوده اند. سالهای 1986، 2006، 2012 خیلی مرطوب و سال 1993 فوق العاده مرطوب بوده است. نتایج اقلیم آسایش نشان داد شهرستان برخوار در ماه های گرم سال دارای شرایط گرم و خیلی گرم و در ماه های سرد سال دارای شرایط سرد و خنک می باشد. در مقیاس سالانه نیز طبق شاخص های PMV و PET تمام سالهای مورد مطالعه از شرایط خنک و کمی خنک برخوردار بوده اند و طبق شاخص UTCI تمام سالها بدون تنش حرارتی بوده اند. در مجموع می توان بیان نمود ماه های گرم سال از آسایش و راحتی برای گردشگران برخوردار نیست. خشکسالی های رخ داده نیز باعث کاهش منابع آبی، کاهش پوشش گیاهی، افزایش دما، افزایش گرد و غبار و تشدید شرایط خشکسالی می شود؛ لذا فصول بهار و پاییز مناسب ترین فصل برای حضور گردشگران در این شهرستان می باشد.