واکاوی روند سری های حدی دما در سواحل جنوبی ایران در ارتباط با الگوهای پیوند از دور
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری آب و هواشناسی، گروه جغرافیا، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف¬آباد، ایران
2 دانشیار گروه جغرافیا، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
3 دانشیار بخش تحقیقات مرتع، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
doi
چکیده
یکی از مسائل مهمی که امروزه توجه بسیاری از کارشناسان و دانشمندان علوم مختلف را به خود جلب کرده؛ دما و اثرات آن می باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی روند سری های مطلق دمایی سواحل جنوبی ایران و ارتباط سنجی آنها با الگوهای پیوند از دور شکل گرفته است. در این راستا از آمار دمای حداکثرمطلق و دمای حداقل مطلق ماهانه ایستگاه های آبادان، ابوموسی، بندرلنگه، بندرماهشهر، بوشهر، بوشهردریایی، کیش و سیری طی دوره آماری 2019-1988 و همچنین آمار الگوهای پیوند از دور طی همان دوره استفاده شد. ابتدا سنجش همگنی داده ها با استفاده از آزمون کای اسکور و سنجش بهنجاری داده ها با استفاده از آزمون اندرسون دارلینگ انجام شد. سپس جهت داده های نرمال از آزمون t و روش کمترین مربعات و جهت داده های غیرنرمال از آزمون من-کندال استفاده شد. در ادامه ارتباط سنجی آنها با الگوهای پیوند از دور توسط آزمون همبستگی پیرسون مشخص گردید. نتایج نشان داد دمای حداکثرمطلق آبادان، بوشهردریایی و بندرلنگه در اکثر ماه های سال روند افزایشی نشان داده است. دمای حداقل مطلق نیز در آبادان، کیش، بندرماهشهر و بندرلنگه تقریباً در اکثر ماه های سال روند افزایشی نشان داده است. در رابطه با تأثیر الگوهای پیوند از دور بر سری های دمایی مورد مطالعه نیز می توان بیان نمود الگوهای WHWP و AMO و AMM و TNI و NTA و به خصوص الگوهای WHWP و AMO بیشترین تأثیر را بر سری های دمایی مورد مطالعه داشته اند.