تأثير حكمروايي خوب در تحقق طرحهاي توسعه شهري (مورد مطالعه؛ کلانشهر مشهد)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، گروه جغرافیا، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامي، مشهد، ايران
2 عضو هیئت علمی دانشگاه آزاداسلامی واحد مشهد
3 گروه جغرافيا ، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامي، مشهد، ايران
doi
چکیده
طرحهاي توسعه شهري نشاندهنده تحولات دانش و تجربه شهرسازي، ساختار نظام تصميمگيري شهري و وضعيت اجتماعي، اقتصادي و سياسي دوران طولاني برنامهريزي شهري در شهرمشهد میباشد. يكي از اقداماتي كه ميتواند در جريان اصلاًح روندهاي نادرست و مشكلات طرحهاي جامع مورد توجه قرار گيرد، حكمروايي خوب شهری است. زيرا با نگاهي نقادانه به چگونگي تهيه، اجرا و محتواي ادراك طرحها ميتوان مسائل و مشكلات را شناخت و راهكارهايي را براي جلوگيري از شدت يافتن مسائل تدارك ديد. هدف اين پژوهش بررسی تأثير حكمروايي خوب در تحقق طرحهاي توسعه شهري كلانشهر مشهد میباشد. روش تحقیق از نظر هدف و رویکرد کاربردی و از نظر نوع توصیفی- تحلیلی، است، شیوه جمعآوری اطلاعات کتابخانهای- میدانی بوده و داده ها به كمك توزیع پرسشنامه و نظرسنجی از شهروندان و کارشناسان جمعآوری و با استفاده از روشهاي آمار استنباطی تحلیل شده است. جامعه اماري پژوهش 3.062.242 نفر بوده كه از ان ميان 384 نفر به عنوان نمونه انتخاب شده اند. براساس نتایج، بیشترین تاثیرگذاری حكمروايي خوب در تحقق طرحهاي توسعه شهري از نظر شهروندان به ترتیب مربوط به مولفه شفافیت با میانگین 2.51 ، عدالت میانگین 2.40 ، قانونمندی 2.38، بینش راهبردی 2.28 و اثربخشی و کارایی 2.25 بودند. بیشترین تاثیرگذاری از نظر کارشناسان مربوط به مولفه بینش راهبردی با میانگین 2.75 و بعد از آن مولفه، عدالت با میانگین 2.60 ، قانونمندی 2.52 ، پذیرا و پاسخگویی 2.50 و مسئولیتپذیری 2.35 بوده است. برمبنای مشکلات موجود پیشنهادهایی به منظور رسیدن به گزینههای منطقی و قابل قبول در حکمروایی خوب شهری در جهت بهبود تحققپذیری طرحهای توسعه شهری در شهرمشهد ارائه میگردد. نتايج نشان ميدهد كه بيشتر مشكلات شكل گرفته در شهرها، بيش از آنكه در ارتباط با رشد شهري باشد مربوط به ضعف و نبود برنامهریزي توسعه شهري و عدم تحقق بسياري از طرحهای شهری است.