ارائه الگو بهینه شهر هوشمند در راستای توسعه اهداف مدیریت شهری با تکنیک سنجش از دور (مطالعه موردی کلانشهر شیراز)
نویسندگان
1 دانشجوي دکتري جغرافیا، واحد لارستان، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران
2 دانشیار عضو هیات علمی گروه جغرافیا، واحد لارستان، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران
3 ستادیار جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لارستان
doi
چکیده
در این مطالعه، تمرکز بر توسعه یک الگوی جامع و کارآمد برای مدیریت شهر شیراز است که بتواند چالشهای شهری را به شکل مؤثر و پایدار حل کند. شیراز، به عنوان یکی از کلانشهرهای تاریخی و فرهنگی ایران، با مسائل متعددی از جمله مدیریت منابع زمین ، معابر و دسترسی ها ، پوشش گیاهی و مدیریت منابع آب روبهرو است. بنابراین، نیاز به رویکردهای نوین و فناوریمحور برای بهبود وضعیت موجود احساس میشود.برای این منظور، ابتدا دادههای گسترده و متنوعی جمعآوری میشود. این دادهها شامل تصاویر ماهوارهای، نقشههای جغرافیایی، اطلاعات اقلیمی ، و دادههای مربوط به فعالیتهای انسانی است. سپس، با استفاده از فناوری سنجش از دور، این دادهها تحلیل و تفسیر میشود تا الگوها، تغییرات و ناهنجاریهای پنهان در سطح شهر شناسایی گردد.در مرحله بعد، روشهای تحلیل چندسطحی (MLC) به کار گرفته میشوند تا دادههای پیچیده و چندبعدی به صورت طبقهبندی و دستهبندیهای معنادار دستهبندی شوند. این روش امکان شناسایی مناطق شهری براساس معیارهای مختلف مانند میزان تراکم جمعیت، دسترسی به خدمات و امکانات شهری، وضعیت فضای سبز و میزان مصرف انرژی را فراهم میکند.هدف از این کار، ایجاد نقشههای دقیقتر و بهروزتر برای مدیریت شهری است که بتوانند تصمیمگیریهای سریعتر، دقیقتر و مبتنی بر دادهها را ممکن سازند. به عنوان نمونه، این مدل میتواند در برنامهریزی حملونقل عمومی، تخصیص منابع، مدیریت بحران و توسعه پایدار مناطق مختلف شهر موثر باشد.در نهایت، نتایج این مطالعه میتواند به شهرداری و مدیران شهری کمک کند تا سیاستها و برنامههای خود را بر اساس تحلیلهای علمی و فناوریهای نوین تنظیم کنند. این رویکرد، نه تنها به بهبود کیفیت خدمات و زندگی شهروندان کمک میکند، بلکه میتواند نقش مهمی در تحقق اهداف توسعه پایدار و شهرهای هوشمند ایفا کند.