سنجش تداوم زمانی و مکانی مناطق خشک و مرطوب با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی(GIS) (مورد مطالعه: استان کرمان)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسي ارشد مطالعات آب و خاک، گروه سنجش از دور، دانشگاه محقق اردبيلي، اردبيل، ايران
2 گروه جغرافيا و برنامه ريزی روستايي، دانشگاه گلستان، گرگان، ايران
3 دانش آموخته دکتری معماری، واحد تبريز، دانشگاه آزاد اسلامي، تبريز، ايران
doi
چکیده
امروزه پیشبینی دادههای هواشناسی برای برنامهریزیهای آینده در زمینههای طبیعی و انسانی از اهمیت بالایی برخوردار است از جمله میتوان به پیشبینی خشکسالی و سیل و... اشاره کرد که در این صورت میتوان با برنامهریزی مدون از خسارات احتمالی کاست تحقیق حاضر، با توجه به ماهیت مسئله و موضوع مورد بررسی، از نوع توصیفی- تحلیلی است و از نوع مطالعات کاربردی با تاکید بر روشهای کمی است. هدف پژوهش سنجش تداوم زمانی و مکانی مناطق خشک و مرطوب در استان کرمان است. جهت شناسایی مکانهای خشک و مرطوب معیارهایی از قبیل؛ میانگین بارندگی به میلیمتر، میانگین حداکثر دمای گرمترین ماه سال، میانگین حداقل دمای سردترین ماه سال مورد ملاحظه قرار گرفتهاند. بهمنظور پهنه بندی اقلیم از دادههای ایستگاههای هواشناسی استان کرمان استفاده گردید و خروجی نهایی با روش طبقهبندی آمبرژه در محیط GISمحاسبه شد تمامی فرایندها و تجزیه تحلیل دادهها در محیط GIS و مدل IDWاستفاده گردید درپایان جهت نشان دادن نقشه نهایی خروجی نهایی در پنج طبقه اقلیمی (مناطق خشک، نیمه خشک،نیمه مرطوب،مرطوب و بسیار مرطوب) قرار داده شد نتایج حاصل از طبقهبندی آمبرژه نشان داد که شهرستانهای کرمان و بم در بیشتر ایام سال از نظر تداوم زمانی و مکانی در پهنه خشک و نیمه خشک و همچنین شهرستانهای بافت و بردسیر در پهنه مرطوب و بسیار مرطوب قرار گرفت.