سنجش و ارزیابی وضعیت شاخص های شهر حساس به آب در کلانشهر اهواز

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه جغرافیا، واحد لارستان، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران

2 دانشجوی دکتری گروه جغرافیا، واحد لارستان،دانشگاه آزاد اسلامی ،لارستان، ایران

3 دانشیار گروه جغرافیا، واحد لارستان، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران

doi
چکیده

مفهوم شهر حساس به آب به ارائه یک راه­حل اکولوژیکی برای دستیابی به پایداری در توسعه شهری پرداخته و شهرها را نیازمند تغییرات اساسی در بخش­های مدیریتی، اجتماعی و فنی نسبت به روش­های متداول می­داند. هدف این تحقیق، سنجش و ارزیابی وضعیت شاخص­های شهر حساس به آب در کلانشهر اهواز است. پژوهش حاضر از لحاظ روش­شناسی، توصیفی ـ تحلیلی مبتنی بر مطالعات اسنادی و بررسی­های میدانی (پرسشنامه) است. جامعه آماری، شهروندان ساکن در کلانشهر اهواز است که در سال 1395 تعداد 1184788 نفر در این شهر ساکن بوده­اند. نمونه­های انتخاب شده با استفاده از روش کوکران 350 نفر است. پرسشنامه از 10 معیار اصلی تشکیل گردید. تجزیه و تحلیل یافته­ها، با آزمون­های کلموگروف – اسمیرنوف، تی تک نمونه­ای، آنالیز واریانس،آزمون­های Post hoc و بهره­گیری از روش دانکن و جیمز هوئلت انجام پذیرفته است. یافته­ها نشان می­دهد که وضعیت شهر حساس به آب و شاخص­های آن در شهر اهواز در وضعیت نامطلوبی قرار دارد. میزان آماره t برای شاخص­های حکمرانی شهری حساس به آب (99/14-)، عدالت و برابری (42/10-)، بهره وری و راندمان (94/13-)، زیرساخت­های تطبیقی (13/12-)، سرمایه اجتماعی (59/13-) سلامت اکولوژیکی (52/12-)، کیفیت فضای شهری (88/12-)، مدیریت چرخه آب (75/31-)، افزایش و تقویت ذخیره آب (33/5-) و به حداقل رساندن رسوب­گذاری­ها برابر 47/10- در سطح معناداری 01/0>p به دست آمد. بر اساس نتایج مشخص شد که مناطق 8 گانه شهر اهواز براساس وضعیت شاخص­های شهر حساس به آب دارای تفاوت معنادار با یکدیگر هستند و این مناطق از لحاظ شاخص شهر حساس به آب در حالت کلی در چهار طبقه متفاوت قرار دارند. در حالت کلی، بر اساس نتایج به دست آمده، مناطق 8 گانه شهر اهواز از منظر تفاوت در زمینه بعد شهر حساس به آب به ترتیب؛ مناطق دو، سه، چهار، یک، هفت، هشت، پنج و در انتها منطقه شش قرار دارد.