سنجش و ارزیابی وضعیت شاخص های شهر حساس به آب در کلانشهر اهواز
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه جغرافیا، واحد لارستان، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران
2 دانشجوی دکتری گروه جغرافیا، واحد لارستان،دانشگاه آزاد اسلامی ،لارستان، ایران
3 دانشیار گروه جغرافیا، واحد لارستان، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران
doi
چکیده
مفهوم شهر حساس به آب به ارائه یک راهحل اکولوژیکی برای دستیابی به پایداری در توسعه شهری پرداخته و شهرها را نیازمند تغییرات اساسی در بخشهای مدیریتی، اجتماعی و فنی نسبت به روشهای متداول میداند. هدف این تحقیق، سنجش و ارزیابی وضعیت شاخصهای شهر حساس به آب در کلانشهر اهواز است. پژوهش حاضر از لحاظ روششناسی، توصیفی ـ تحلیلی مبتنی بر مطالعات اسنادی و بررسیهای میدانی (پرسشنامه) است. جامعه آماری، شهروندان ساکن در کلانشهر اهواز است که در سال 1395 تعداد 1184788 نفر در این شهر ساکن بودهاند. نمونههای انتخاب شده با استفاده از روش کوکران 350 نفر است. پرسشنامه از 10 معیار اصلی تشکیل گردید. تجزیه و تحلیل یافتهها، با آزمونهای کلموگروف – اسمیرنوف، تی تک نمونهای، آنالیز واریانس،آزمونهای Post hoc و بهرهگیری از روش دانکن و جیمز هوئلت انجام پذیرفته است. یافتهها نشان میدهد که وضعیت شهر حساس به آب و شاخصهای آن در شهر اهواز در وضعیت نامطلوبی قرار دارد. میزان آماره t برای شاخصهای حکمرانی شهری حساس به آب (99/14-)، عدالت و برابری (42/10-)، بهره وری و راندمان (94/13-)، زیرساختهای تطبیقی (13/12-)، سرمایه اجتماعی (59/13-) سلامت اکولوژیکی (52/12-)، کیفیت فضای شهری (88/12-)، مدیریت چرخه آب (75/31-)، افزایش و تقویت ذخیره آب (33/5-) و به حداقل رساندن رسوبگذاریها برابر 47/10- در سطح معناداری 01/0>p به دست آمد. بر اساس نتایج مشخص شد که مناطق 8 گانه شهر اهواز براساس وضعیت شاخصهای شهر حساس به آب دارای تفاوت معنادار با یکدیگر هستند و این مناطق از لحاظ شاخص شهر حساس به آب در حالت کلی در چهار طبقه متفاوت قرار دارند. در حالت کلی، بر اساس نتایج به دست آمده، مناطق 8 گانه شهر اهواز از منظر تفاوت در زمینه بعد شهر حساس به آب به ترتیب؛ مناطق دو، سه، چهار، یک، هفت، هشت، پنج و در انتها منطقه شش قرار دارد.