پایداری زیست شهری در سایه فرهنگ آپارتمان نشینی(مورد مطالعه:شهر مشهد )
نویسندگان
1 استادیار گروه جامعه شناسی،واحد آزادشهر،دانشگاه آزاداسلامی،آزادشهر،ایران.
2 استادیار گروه جامعه شناسی،واحد آزادشهر،دانشگاه آزاداسلامی،آزادشهر،ایران.
3 دانشجوی دوره دکتری تخصصی جامعه شناسی،واحد آزاد شهر،دانشگاه آزاد اسلامی،آزادشهر،ایران
doi
https://doi.org/10.71651/GEOGRAPHY-2025-1112527چکیده
پایداری زیست شهری درگرو تامین رفاه نسبی، مشارکت شهروندان و افزایش آگاهی اجتماعی برای همه اعضایجامعه است. هدف پژوهش حاضر، حفظ و پایداری زیست شهری در سایه فرهنگ آپارتماننشینی در شهر مشهد میباشد که با روش تحقیق آمیخته دنیالگردیده است. نمونه آماری در بخشکیفی پژوهش21 نفر، تا سرحد اشباع نظری با روش نمونه گیری هدفمند در مناطق2و9شهری با انجام مصاحبههای نیمه ساختار یافته دنبال و در بخش کمی با حجم نمونه384خانواری، درمناطق سیزدهگانه شهرمشهد با روشنمونهگیری خوشهایچند مرحلهای و انتخاب تصادفی نمونهها دنبالگردیده است. یافتههای حاصل از بخشکیفی پژوهش بصورت محتوایی و به شکلکدگذاری توسط نرم افزارMAXQDA، منجر به کشف 8 مضمون گردید که در بخشکمی در قالب پرسشنامه محقق ساخته، دادهها جمعآوری و توسط نرمافزارهای spssوLisrel مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفتهاند. نتایج پژوهش نشان میدهد که مقولات تعهد اجتماعی(34/0)، همکاری اجتماعی (10/0)،تنوع فرهنگی(27/0)، احساس امنیت اجتماعی(43/0)، سبک نوین زندگی(19/0) و رعایت حقوق زندگیجمعی(013/0) با توجه به نسبت مقادیر ضرایب تاثیر در رگرسیون چندگانه، پیش بینیکنندههای معناداری جهت بهبود نسبی فرهنگ آپارتمان نشینی در راستای پایداری زیست شهری میباشند و متغیرهای اعتماد اجتماعی با (05/0) درصد و روابط اجتماعی سازنده با (01/0) درصد، بطور معناداری دارای ضریب تاثیرکمتری بر مفهوم فرهنگ آپارتمان نشینی میباشند. با توجه به آزمونهای آماری و بررسی مدل پژوهش میتوان بیان داشت که میان بهبود شرایط زندگی در محیط جمعی(فرهنگ آپارتمان نشینی) و پایداری زیست شهری رابطه معناداری وجود دارد. بنابراین بهبود و بالا بردن سطح فرهنگ زیستی در محیط آپارتمانی راهبرد مناسبی جهت افزایش پایداری زیست شهری میباشد. همچنین، لزوم توجه به مقولات فرهنگ آپارتمان نشینی و اتخاذ سیاستهای موثر جهت تقویت و بهبود فرهنگ آپارتمان نشینی در راستای حفظ پایدار زیست شهری از اولویتهای اساسی محسوب میگردد.
