تأثیر حکمروایی خوب شهری در ارتقاء فضاهای سبزمحلات حاشیه نشین شهرها(نمونه موردی :شهرک شهید رجائی مشهد)

نویسندگان

1 گروه جغرافیا ، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران

2 گروه جغرافیا، واحد مشهد ، دانشگاه آزاد اسلامی ، مشهد،ایران

3 استادیار گروه جغرافیا،واحد مشهد دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران (نویسنده مسوول)

doi
https://doi.org/10.71651/GEOGRAPHY-2025-4012739
چکیده

چکیده: از عرصه های شهری که کاربری پارک ها و فضاهای سبز به طور عادلانه در آن توزیع نشده مناطق حاشیه نشین شهرها می باشد. یکی از رویکردهای اخیر در زمینه مدیریت شهری که رفاه عموم شهروندان را در نظر دارد ، حکمروایی خوب شهری می باشد. از این رو هدف از پژوهش حاضر ارتقاء فضای سبز محلات حاشیه نشین شهرها با استفاده از حکمروایی خوب شهری است. جامعه آماری شهروندان شهرک شهید رجائی مشهد می باشند. حجم نمونه بر اساس بلوک های آماری سال 1395 و فرمول کوکران 384 نفر تعیین گردید. روش نمونه گیری به صورت تصادفی ساده و روش پژوهش توصیفی – تحلیلی و مطالعه کاربری فضای سبز شهری محدوده بر اساس آخرین طرح تفصیلی و وضع موجود است. متغیر مستقل شاخص های حکمروایی خوب شهری و متغیر تابع خدمات پارک و فضای سبز شهری می باشد. نوآوری تحقیق حاضر تأکید بر توافقات مدیران شهری در راستای ارتقاء خدمات پارک ها و فضاهای سبز شهری (تراکم ،سهم سرانه و...) می باشد. اطلاعات از طریق پرسشنامه محقق ساخته بر اساس طیف لیکرت به تعداد 61 سوال و 11 شاخص گردآوری شد. برای تحلیل داده ها از نرم افزار Smart PLS استفاده شد و اطلاعات پژوهش به دو شیوه‌ی کتابخانه ای و میدانی گردآوری شد. نتایج تحقیق نشان می دهد که شاخص های جهت گیری توافقی و بینش راهبردی و مشارکت به ترتیب بیشترین تأثیر را بر ارتقاء فضای سبز محدوده مورد مطالعه دارند.