سرچشمههای «شاهنامه» و تأثیرپذیری هنری و ادبی فردوسی از آن*
نویسندگان
1 استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه ملّی تاجیکستان
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی ـ دانشگاه ملی تاجیکستان .
doi
چکیده
شاهنامه شاهکار ادبی، تاریخی و ملّی است؛ ازاینرو تأثیرات آن بر فرهنگ و ادب ما غیر قابل انکار است. بیشک شاهنامه یکی از مهمترین آثاری است که در طول هزار سال تاریخ پر فراز و نشیب ایران در جهت حفظ میراث پرافتخار نیاکانمان و شناخت و اعتلای هویتهای ملّی، فرهنگی و زبانی ما بیشترین تأثیر را به جا گذاشته است. راز ماندگاری و تأثیرگذاری آن یکی این است که فردوسی داستانها و روایتهای کهن ملّی را پایة کار خود قرار داده است و دیگر اینکه این داستانها را در زیباترین صورت هنری و ادبی ارائه کرده است. ازاینرو شاهنامهپژوهی در متن مطالعات ملّی قرار دارد. در این مقاله کوشش شده است تا نخست با معلوم کردن منبع و یا منابع و مآخذ فردوسی در سرودن شاهنامه، پیوند جنبههای هنری و ادبی شاهنامه را با سرچشمههایش دریابیم؛ سپس میزان امانتداری و وفاداری فردوسی به منبع یا منابع مورد استفادهاش و در عین حال خلاقیت هنری و ادبی او را مورد بررسی و پژوهش قرار دهیم.
