آموزههای دینی و اخلاقی در لالائیهای مذهبی پارسی و تازی
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان و ادبیات عرب، دانشگاه آزاد- واحد جیرفت
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد زبان و ادبیات عربی، دانشگاه آزاد- واحد کاشمر
doi
چکیده
لالائیها نخستین نمونهی ادبیات شفاهی زنانهاند. یکی از درونمایههای لالائیها، مذهب است که مادران به وسیلهی آن، تعالیم دینی و اخلاقی را به طور ناملموس به فرزندانشان میآموزند. برآنیم تا این تعالیم را در لالائیهای پارسی و تازی را مورد بررسی قرار دهیم. می توان از جمله نقاط اشتراک لالائیهای مذهبی پارسی و تازی از: در پناه خداوند قرار دادن فرزند، در پناه قرآن قرار دادن فرزند، دعا برای خوابِ خوش فرزند و تعلیم واجبات اسلامی نام برد. برخی از مضامین مختص لالائیهایِ مذهبیِ پارسی شامل: دعا برای خدمت فرزند به آستان حضرت رضا(ع)، حضرت معصومه(س) و یا شاهچراغ(ع) می باشد. برخی از درونمایههای ویژهی لالائیهایِ مذهبیِ تازی عبارتند از: ذکر نام مکّه یا کعبه، به کاربردن دو جمله لا اله الا الله و محمد رسول الله.