بررسی مهمترین موانع اثربخشی کرسی های آزاداندیشی در دانشگاه ها و ارائه راهبردهای سیاستی
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجائی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه تاریخ و باستانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه مدیریت آموزشی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران
doi
چکیده
هدف : کرسیهای آزاداندیشی یکی از روشهای مؤثر در تربیت سیاسی-اجتماعی نسل جوان و از عوامل اثربخش در ایجاد نشاط و شادابی در محیط های علمی و دانشگاهی است به همین دلیل در سال های اخیر به عنوان جدیترین مطالبه رهبر فرزانه انقلاب در دیدارهایشان با دانشجویان و مجموعههای دانشگاهی مطرح شده است. مقاله حاضر به دنبال بررسی و رتبه بندی مهمترین موانع کرسی های آزاداندیشی در دانشگاه ها و ارائه راهبردهای مقابله با آن می باشد. روش : پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردي و از نظر نوع پژوهش توصیفی- زمینه یابی بوده است. جامعۀ آماري پژوهش، شامل کلیۀ اساتید و محققان برجسته در حوزه علوم انسانی و صاحبان تالیف در حوزه کرسی های آزاداندیشی می باشد که از میان آن ها 20 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه محقق ساخته بوده است. در ابتدا با استفاده از ادبیات و پیشینه پژوهش در کشور 18 مانع مورد شناسایی قرار گرفت. این موانع در پرسشنامه مرحله اول در اختیار نمونه آماری قرار گرفت و پس از اصلاحات، 7 مانع اصلی مورد تایید همه متخصصان قرار گرفت. در مرحله دوم پرسشنامه و با استفاده از تکنیک تاپسیس، موانع کرسی های آزاداندیشی تایید شده در مرحله اول، رتبه بندی شدند. یافته ها: نتایج نشان داد از بین موانع احصاء شده در برگزاری اثربخش کرسی های آزاداندیشی در دانشگاهها، "نهادينه نشدن فضاي گفتوگو و نقد در جامعه" با شاخص 0.754 از نظر صاحبنظران در رتبه اول و دارای بیشترین اهمیت و "محافظه کاری مسئولین دانشگاه و تلاش درجهت حفظ پایداری و ثبات در دانشگاه" با شاخص 0.713 در رتبه دوم قرار دارد. نتیجه گیری : با استفاده از راهبردهای ارائه شده، کرسیهای آزاداندیشی از یک طرف می تواند باعث رشد و بلوغ فکری دانشجویان و افکار عمومی شود و از طرف دیگر، فرهنگ واخلاق مناظره و گفتوگو را در جامعه را نهادینه سازد.