طراحی مدل حکمرانی شهر هوشمند بر اساس عدالت شهری با رویکرد مشارکت الکترونیکی در راستای سلامت شهروندان

نویسندگان

1 گروه مدیریت فناوری اطلاعات، واحد تهران مرکزی ، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایران

2 گروه مدیریت صنعتی،واحد تهران مرکزی ،دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران ، ایران

3 گروه مدیریت صنعتی،واحد تهران مرکزی ،دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران ، ایران

4 گروه مدیریت صنعتی،واحد تهران مرکزی ،دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران ، ایران

doi
چکیده

مقدمه: سلامت شهروندان، به عنوان مبنایی‏ترین دارایی انسان، از دیرباز جزو دغدغه‌های اساسی بشری محسوب شده و در طول تاریخ توجه عمده بسیاری از صاحب‌نظران و دانشمندان حوزه‏های مختلف علمی و از جمله صاحب‌نظران اجتماعی را به خود معطوف داشته است. هدف پژوهش طراحی مدل حکمرانی شهر هوشمند بر اساس عدالت شهری با رویکرد مشارکت الکترونیکی در راستای سلامت شهروندان بوده است. روش پژوهش: تحقیق به صورت اکتشافی و پیمایشی صورت گرفته است. در قسمت کیفی از روش دلفی و در قسمت کمی از روش مدل ساختاری تفسیری و معادلات ساختاری انجام شده است. در قسمت کیفی و همچنین روش مدل ساختاری تفسیری جامعه مورد بررسی مدیران و صاحب‌نظران در برنامه‌ریزی شهری بودند که از روش نمونه‌گیری قضاوتی در دسترس 18 نفر انتخاب شدند. با استفاده از تکنیک کتابخانه‌ای مولفه‌های موثر بر مدل شناسایی شدند. ابتدا با استفاده از تکنیک دلفی به غربال و ارزیابی مولفه‌های شناسایی پرداخته شده است. در ادامه با استفاده از روش دلفی و روش ساختاری تفسیری به مدل‌سازی پرداخته شده است. ‌نرم‌افزار مورد استفاده EXCEL و MICMAC است. جامعه کمی شهروندان شهر تهران به تعداد نامحدود بودند. با استفاده از فرمول کوکران 365 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. براساس پرسشنامه محقق ساخته براساس تحلیل کیفی، تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از کدگذاری و تحلیل مسیر انجام شده است. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از کدگذاری و تحلیل مسیر انجام شده است. براساس نمونه گیری در ادامه به منظور برازش مدل پیشنهادی از تکنیک مدل معادلات ساختاری در ‌نرم‌افزار SMARTPLS استفاده شده است. یافته‌ها: براساس تکنیک دلفی 9 معیار حمایت از نوآوری هوشمند، اقتصاد هوشمند، استراتژی‌های هوشمندی، زیرساخت‌های هوشمند، همکاری بین بخش خصوصی و دولتی، تعامل هوشمند، یکپارچگی دانش، پایداری هوشمند و حکمرانی هوشمند مورد تائید قرار گرفتند و در یک مدل 6 سطحی ساختاری تفسیری مشخص شدند. معیارهای زیرساخت‌های هوشمندی و استراتژی‌های هوشمند موثرترین مولفه‌ها شناسایی شدند. در نهایت نیز حکمرانی هوشمند مشخص شد. در این میان مولفه‌های دیگر به عنوان معیارهای واسطه ای از کمترین تاثیرگذاری تا بیشترین تاثیرپذیری جایگذاری شدند. در الگوی حکمرانی شهر هوشمند بر اساس عدالت شهری در راستای سلامت شهروندان، زیرساخت‌های هوشمند نقش کلیدی در ایجاد پایه‌های لازم برای توسعه خدمات و امکانات شهری ایفا می‌کنند. این زیرساخت‌ها شامل شبکه‌های ارتباطی پیشرفته، سیستم‌های حمل و نقل هوشمند، و فناوری‌های اطلاعاتی و ارتباطاتی ( ICT ) هستند که امکان جمع‌آوری و تحلیل داده‌های گسترده را فراهم می‌کنند. نتیجه‌گیری: با استفاده از این داده‌ها، شهرها می‌توانند نیازها و مشکلات جامعه را به منظور سلامت شهروندان به‌طور دقیق‌تر شناسایی کرده و راه‌حل‌های مبتنی بر داده‌های واقعی ارائه دهند. این امر به توزیع عادلانه‌تر منابع و خدمات، کاهش نابرابری‌های شهری، و ارتقای کیفیت زندگی تمامی شهروندان کمک می‌کند.