بررسی تمثیلهای اقناعی در مثنوی طاقدیس ملااحمد نراقی
نویسندگان
1 دبیر ادبیات
2 کارمند
doi
چکیده
شاعرانی وجود دارند که علاوه بر بکارگیری تمثیل و انواع شناختهشدهی آن، از گونهی دیگر تمثیل با عنوان تمثیل اقناعی استفاده میکنند تا مخاطب را نسبت به حرفی که میزنند اقناع و راضی کنند. آشنایی بیشتر با تمثیل اقناعی به عنوان روشی جهت پرورش معانی، این ضرورت را ایجاد کرد که پژوهش حاضر با هدف بررسی تمثیلهای اقناعی در مثنوی طاقدیس ملا احمد نراقی به نگارش در آید. در این نوع تمثیل که بسیار کوتاه و در حد چند بیت میباشد اغلب شاعر در پی خرسند نمودن مخاطبانش، مثالی روشن و آشکار و گاهی در میانهی حکایت و داستانهای خود بیان میکند. این نوع تمثیل بیشتر به عنوان زیر مجموعهی استدلال و از راههای پرورش معانی محسوب میشود. از آنجایی که تاکنون پژوهشی در این خصوص به نگارش درنیامده و کاری کاملاً نو است نگارنده در پی آن شد تا پژوهش حاضر را با روش توصیفی- تحلیلی و همچون دیگر کارهای پژوهشی رشته علوم انسانی به صورت کتابخانهای انجام دهد و از ابزارهایی همچون فیش و نمونهبرداری از کتب و مقالات معتبر استفاده کند.. در این پژوهش، شواهد و مصادیقی از تمثیلهای اقناعی در مثنوی طاقدیس استخراج و تحلیل و بررسی شدند. یافتههای پژوهش نشان داده که نراقی با هدف راضی کردن مخاطبان، تمثیلهای اقناعی خود را که از عناصر سازندهایی همچون پدیدههای طبیعت، کارهای روزمره، حیوانات و ... که همگی محسوس و ملموس هستند بکار برده است.