فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: اقامت یا پذیرش غیرضروری یکی از چالش‌های نظام سلامت است که منجر به هدررفت منابع و کاهش کارایی بیمارستان‌ها می‌شود. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر بازخورد بر کاهش اقامت غیرضروری بیماران در بخش اورژانس بیمارستان شهید بهشتی کاشان است. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر به‌صورت نیمه‌تجربی در بیمارستان شهید بهشتی کاشان در سال‌های 1399-1400 انجام شد. تمامی بیمارانی که در سه ماهه اردیبهشت، خرداد و تیر، بیش از 24 ساعت در بخش اورژانس این بیمارستان بستری شده بودند، به‌صورت سرشماری در مطالعه گنجانده شدند. این بیماران شامل 320 نفر در اردیبهشت، 244 نفر در خرداد و 319 نفر در تیرماه بودند. بیماران براساس معیارهای ورود و پروتکل ارزیابی اقامت (AEP) انتخاب شدند. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون مقایسه نسبت‌ها، ضریب همبستگی و آزمون کای‌دو  (Chi-square) انجام گرفت(p<0.05) . یافته‌ها : نتایج نشان داد متغیرهای جنسیت، وضعیت تأهل، نوع بستری، روز بستری، هزینه، نوع پذیرش و نحوه ارجاع تأثیر معناداری بر اقامت مقتضی یا غیرضروری نداشتند (05/0<p).در اردیبهشت، 31/25 درصد از اقامت‌ها غیر مقتضی بود پس ازبازخورد،  این میزان در خرداد به 25/4درصد کاهش یافت (کاهش 5/85%). ادامه بازخورد در تیرماه، میزان اقامت غیر مقتضی را به  17/55درصد رساند (کاهش 7.85% نسبت به خرداد و کاهش کلی 13.7% نسبت به اردیبهشت)). تنها کاهش مربوط به عوامل بیمارستانی (در کنترل پژوهشگر) از نظر آماری معنادار بود، در حالی که تغییرات در سایر عوامل مانند پزشک، بیمار، خانواده، محیط و جامعه معنادار نبودند. نتیجه گیری : بازخورد مستمر، منجر به کاهش معنادار اقامت غیرضروری ناشی از عوامل درون‌سازمانی شد. با این حال، مداخلات بیشتری برای اثرگذاری بر سایر عوامل خارج از کنترل بیمارستان ضروری است.