بررسی کارکرد نماد و تمثیل در اشعار لیلا کردبچه

نویسندگان

1 گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بین المللی اروند، دانشگاه آزاد اسلامی، آبادان، ایران.

doi
چکیده

استفاده از تمثیل در شعر، یکی از مؤلفه‌های بنیادین زیبایی‌شناسی در ادبیات است که به اثر ادبی عمق، اصالت و هویتی منحصر به ‌فرد می‌بخشد. تمثیل‌ها ابزارهایی هستند که شاعر از طریق آن‌ها مفاهیم انتزاعی و تجربه‌های پیچیده انسانی را در قالبی ملموس و چندلایه بازنمایی می‌کند. ضرورت انجام این پژوهش از آن‌جا ناشی می‌شود که شعر معاصر، به‌ویژه آثار شاعران نسل جدید، سرشار از نمادپردازی و تمثیل‌هایی است که نیازمند واکاوی و تبیین علمی هستند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی کارکرد نماد و تمثیل در اشعار لیلا کردبچه و تبیین نقش آن‌ها در شکل‌گیری معنا و هویت شعری اوست. این تحقیق با روش توصیفی_تحلیلی و بر پایه‌ی مطالعات کتابخانه‌ای انجام شده است. برای این منظور، اشعاری از شش مجموعه شعر چاپ شده‌ی شاعر انتخاب شد و مورد مطالعه قرار گرفت و نمادها و تمثیل‌های برجسته و نقش آن‌ها در انتقال مفاهیم و بار عاطفی متن، شناسایی و تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد که نمادها در اشعار کردبچه فراتر از تصویرسازی صرف عمل می‌کنند و تجربه‌های فردی و جمعی انسان را در قالبی چندلایه به مخاطب انتقال می‌دهند. همچنین نماد و تمثیل در شعرهای وی نه تنها عناصر زیبایی شناسانه، بلکه بنیان‌های معنا و هویت شعر او را شکل می‌دهند و امکان بازخوانی‌های چند لایه و تأویلی را برای مخاطب فراهم می‌آورند.