کاربست آموزش در دانشگاه فردوسی مشهد: شناسایی عوامل مربوط به ویژگیهای فراگیر و فرایند آموزش
نویسندگان
1 استاد و عضو هیئت علمی، دانشکده علومتربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشیار و عضو هیئت، دانشکده علومتربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشآموخته کارشناسیارشد، رشته مدیریت آموزشی، دانشکده علومتربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
هدف مقاله حاضر شناسایی عواملی است که ذیل دو دسته ویژگی های فراگیر و فرایند آموزش بر کاربست آموزشها در سازمان اثر می گذارند. یافته های این مقاله با استفاده از پژوهشی به دست آمد که با رویکرد کیفی و با روش مطالعه موردی انجام شد. میدان پژوهش دانشگاه فردوسی مشهد در سال 1393 بود. برای جمعآوری داده ها، 34 نفر شامل 13 مدیر، 12 عضو هیئت علمی و 9 نفر از کارکنان به عنوان نمونه در نظر گرفته شدند. ابزار پژوهش مصاحبه نیمه ساختار یافته بود. یافته ها نشان داد که عوامل مؤثر بر کاربست آموزشها در سازمان، شامل 8 عامل مربوط به ویژگی های فراگیر قابلیت های فردی، پیوستگی دانش، پیش زمینه های عملی، اهرم های عملکردی، نظام دانشی شغل، محرک های رفتاری، توانمندی ادراک شده و احساس نیاز و 7 عامل مربوط به فرایند آموزش نیازسنجی آموزشی، مواد و منابع آموزش، نقش آموزشگر، برونداد موردنظر آموزش، رویکرد و خط مشی آموزش، زمان کلاس ها، پیوستگی تجارب یادگیری هستند. توجه به این عوامل می تواند سازمانها را در تحقق هدف کاربست آموزش یا انتقال آموخته ها به میدان عمل که دغدغه همیشگی مدیران و یک شاخص اصلی برای سنجش اثربخشی آموزش است یاری نماید