گرایش به اعتیاد بر اساس تحریفهای شناختی، ویژگیهای شخصیتی با فرسودگی تحصیلی در دانشجویان
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت آموزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
doi
10.30495/hpsbjourna.2021.680995چکیده
گرایش به مواد مخدر به منزلۀ وابستگی و عادت به مصرف ماده اعتیادآور است که خود موجب تسلیم شدن فرد به آن ماده شده و برای فرد پیامدهای روانشناختی و جسمانی بسیاری را به دنبال دارد. هدف این مطالعه بررسی ارائۀ مدل ساختاری گرایش به اعتیاد بر اساس تحریفهای شناختی، ویژگیهای شخصیتی با فرسودگی تحصیلی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه بود. روش پژوهش از نظر هدف بنیادی و از نظر شیوۀ اجراء، توصیفی از نوع همسبتگی در حیطۀ روش معادلات ساختاری بوده است. جامعۀ آماری این مطالعه کلیۀ دانشجویان دانشگاه آزاد واحد کرمانشاه در سال 1399 بودند که ز میان آنها بر اساس فرمول کوکران تعداد 235 نفر به عنوان نمونه انتخاب شد. روش نمونهگیری در دسترس بود. برای جمعآوری اطلاعات پژوهش از دو روش کتابخانهای و میدانی استفاده شد. در بخش میدانی برای جمعآوری اطلاعات مورد نیاز پژوهش، از پرسشنامههای گرایش به مصرف مواد اعتیادآور آدرم و نیکمنش (1390)، پنج عاملی شخصیت (NEO-FFI) و مقیاس تحریفهای شناختی (ICDS) استفاده شد. برای تحلیل دادههای پژوهش از نرمافزار SPSS استفاده شد. نتایج نشان داد بین تحریفهای شناختی و گرایش به اعتیاد رابطه وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد بین ویژگیهای شخصیتی و گرایش به اعتیاد رابطۀ معنادار وجود دارد. نتایج دیگر نشان داد، بین فرسودگی تحصیلی و گرایش به اعتیاد رابطۀ معنادار وجود دارد.