اثربخشی آموزش توانمندسازی شغلی مبتنی بر الگوی چند محوری بر بهبود اشتیاق شغلی زنان سرپرست خانواده شهر تهران
نویسندگان
1 استاد گروه مشاوره، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه مشاوره، واحد رودهن ،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری مشاوره خانواده، گروه مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.30495/jinev.2022.1919247.2384چکیده
پژوهش حاضر با هدف اثربخشی بسته آموزشی توانمندسازی شغلی مبتنی بر الگوی چند محوری شفیعآبادی بر اشتیاق شغلی زنان سرپرست خانواده شهر تهران صورت گرفته است. این پژوهش شبه آزمایشی و بهصورت پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش را کلیه زنان سرپرست خانواده شهر تهران در سال 1398 تشکیل میدادند که تعداد 30 نفر بهعنوان حجم نمونه تعیین گردید. ازاینبین 15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در گروهها گمارش شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس اشتیاق شغلی اوتریچ (شوفلی و همکاران،2002) بود. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمون کوواریانس چند متغیری استفاده شد. یافتهها نشان داد که بین میانگین نمرات اشتیاق شغلی گروه آزمایش در مراحل پیشآزمون و پسآزمون تفاوت معناداری وجود داشت. بنابراین بر اساس یافتهها، میتوان نتیجه گرفتبسته آموزشی توانمندسازی شغلی مبتنی بر الگوی چند محوری شفیعآبادی بر بهبود اشتیاق شغلی و خرده مقیاسهای آن شامل شوق داشتن به کار، وقف کار شدن و جذب در کار در زنان سرپرست خانواده شهر تهران مؤثر است.
