ساختار عاملی تأییدی و ویژگی‌های روان‌سنجی پرسشنامه خطر ترک تحصیل دانش‌آموزان(SDS)

نویسندگان

1 استادیار گروه مطالعات علوم اجتماعی و توسعه ، پژوهشکده زنان، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

2 دکترای روانشناسی عمومی دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران

3 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

4 کارشناس ارشد روان شناسی بالینی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.30495/jinev.2022.1956794.2705
چکیده

پدیده ترک تحصیل به‌عنوان فرایندی در نظر گرفته می‌شود که توسط عوامل مختلف ایجاد می‌شود. این مطالعه با هدف ساختار عاملی و ویژگی‌های روان‌سنجی پرسشنامه خطر ترک تحصیل در دوران همه‌گیری کووید- 19 انجام شد. پژوهش در قالب یک طرح پژوهش همبستگی انجام گرفت. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش‌آموزان مقطع متوسطه استان لرستان در نیمسال دوم سال تحصیلی 1400-1399 تشکیل می‌دهند. نمونه این پژوهش 400 نفر از دانش‌آموزان مقطع متوسطه استان لرستان بود که به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند و به پرسشنامه خطر ترک تحصیل و همکاران (2015)، پرسشنامه ترک تحصیل (1997)، درگیری تحصیلی (2013) پاسخ دادند. برای تحلیل داده‌ها از روش تحلیل عاملی تأییدی، ضریب آلفای کرونباخ و همبستگی پیرسون با استفاده از نرم‌افزار SPSS-26 و AMOS-24 استفاده شد. نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که پرسشنامه از ده عامل اشباع‌شده و از شاخص‌های برازش مناسبی برخوردار است. در تحلیل عاملی تأییدی از 48 گویه پرسشنامه 45 گویه تأیید شد. ضریب آلفای کرونباخ برای هر یک از خرده مقیاس‌های رضایت از زندگی مدرسه 86/0، وابستگی به گوشی هوشمند 83/0، علاقه به یادگیری 89/0، استرس مدرسه 82/0، نگرش نسبت به زندگی تحصیلی 73/0، روابط با همسالان 72/0، بی‌علاقگی والدین 87/0، اضطراب پیشرفت تحصیلی 78/0، رضایت زندگی 87/0 و اراده برای فارغ‌التحصیلی 71/0 به دست آمد که در سطح قابل‌قبول بودند. نسخه فارسی پرسشنامه خطر ترک تحصیل دانش‌آموزان در جامعه دانش‌آموزان، از خصوصیات روان‌سنجی قابل‌قبولی برخوردار است و می‌توان از آن به‌عنوان ابزاری معتبر در پژوهش‌های روان‌شناختی استفاده کرد. مقیاس خطر در ترک تحصیل نوجوانان که از طریق این مطالعه ویژگی‌های روان‌سنجی آن بررسی شد، انتظار می‌رود که از ترک تحصیل در دانش‌آموزان جلوگیری کند.