مروری برمدل های آمادگی سازمان برای ورود به انقلاب صنعتی چهارم
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران (نویسنده مسؤول)
2 دانشیار گروه مدیریت عملیات و علوم تصمیم، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران
3 Division of Industrial Engineering and Management, Uppsala University, PO Box 534, Uppsala, Sweden
4 دانشجوی دکتری گروه مدیریت، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
doi
10.30495/jmemiau.2023.706498چکیده
با ظهور پدیده ای به نام انقلاب صنعتی چهارم، سیستمها، فناوریها و کاربردهای آن، کشورهای توسعهیافته مانند: آلمان، آمریکا، ژاپن و برخی از کشورهای درحالتوسعه مانند: چین، هند، تلاش به ایجاد زیرساختهای مناسب، ارزیابی و ارتقاء میزان آمادگی خود جهت ورود مؤلفههای انقلاب صنعتی چهارم در صنایع گوناگون نموده تا از طریق دیجیتالسازی به کسب مزایای فراوان آن دست یابند؛ بنابراین، ارزیابی میزان آمادگی سازمانها و صنایع برای ورود به این انقلاب صنعتی دیجیتال، ضروری است که در راستای آن، استراتژیهای لازم برای نیل به میزان آمادگی مطلوب برای پیادهسازی فناوریها و سیستمهای انقلاب صنعتی چهارم تعیین گردد. ازاینرو، پژوهش حاضر پس از مرور گسترده ادبیات تحقیق با هدف معرفی برترین مدلهای آمادگی سازمان برای ورود به انقلاب صنعتی چهارم و سپس ارزیابی آنها، به صنعتگران و سازمانها در استفاده از مدل های آمادگی مناسب یاری خواهد رساند. نتایج نشان می دهد که برترین مدل بر اساس شش معیار ارزیابی پژوهش، مدل آمادگی ایمپالس بوده و با فاصلۀ اندک در رتبۀ دوم، مدل آمادگی دانشگاه وارویک قرار دارد.
