تبیین روابط میان کیفیت حسابرسی و کارایی عملیاتی شرکت با در نظر گرفتن معیار تداوم تصدی حسابرس در صنعت و اندازه حسابرس
نویسندگان
1 استاد تمام دانشگاه ،گروه حسابداری و مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات ،تهران،ایران
2 دانشجوی دکتری رشته حسابداری، گروه حسابداری، دانشکده مدیریت واقتصاد، واحد علوم و تحقیقات ، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایران.
3 استاد تمام دانشگاه ، گروه حسابداری و مدیریت ،دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم وتحقیقات، تهران ،ایران (نویسنده مسئول)
doi
10.30495/jma.2023.22409چکیده
مطالعه حاضر به تبیین روابط میان کیفیت حسابرسی و کارایی عملیاتی شرکت با در نظر گرفتن معیار تداوم تصدی حسابرس در صنعت و اندازه حسابرس برای 108 شرکت فعال در بورس اوراق بهادار طی بازه زمانی 1390 لغایت 1399 و با بکارگیری مدل پانل ایستا میپردازد. طبق نتایج تخمین مدل؛ زیر بخشهای ویژگیهای کیفیت حسابرسی شامل؛ اندازه حسابرس و تداوم تصدی حسابرس بر کارایی عملیاتی شرکتهای بورسی معنیدار می باشند، بعبارتی درصورتی که اندازه حسابرس یک واحد افزایش یابد، کارایی عملیاتی شرکت ها 10 واحد افزایش مییابد و اگر تداوم تصدی حسابرس بعنوان شاخص کیفیت حسابرسی یک واحد افزایش یابد، کارایی عملیاتی شرکت ها 4 واحد افزایش مییابد. با توجه به نتایج این پژوهش می توان پیش بینی کرد، تداوم تصدی حسابرس و مؤسسات حسابرسی با اندازه بزرگ تر(مانند سازمان حسابرسی) نسبت به سایر مؤسسات، باعث افزایش قابلیت اتکای اقلام تعهدی واحدهای تجاری می شوند. بنابراین می توان به مجامع عمومی شرکت ها توصیه کرد که از مؤسسات حسابرسی بزرگتر برای حسابرسی شرکت خود استفاده کنند. در حالت کلی نقصان اطلاعات در بازار موجب افزایش هزینه مبادالات و ناتوانی بازار در تخصیص بهینه منابع میشود. اطلاعات که جزء جدایی ناپذیر فرآیند تصمیمگیری است، هر چه شفاف تر و قابل دسترس تر باشد، می تواند به اتخاذ تصمیمات صحیح تری در زمینه تخصیص بهینه منابع منجر گردد و در نهایت باعث کارایی تخصیصی و شفافیت بازار شود که هدف نهایی بازار سرمایه است.