اولویتبندی ریسکهای ساخت سکوهای نفتی با استفاده از روش تصمیمگیری TOPSIS فازی: مطالعه موردی، سکوی نفتی P4
نویسندگان
1 استادیار دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، موسسه آموزش عالی خاوران، مشهد، ایران.
2 دانش آموخته مقطع کارشناسی ارشد، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
3 استادیار گروه عمران، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران (مسئول مکاتبات)
doi
چکیده
زمینه و هدف: پروژه های سازه های دریایی، به ویژه ساخت سکوهای نفتی، بدلیل وجود عواملی همچون گستردگی منابع و عدم قطعیت های فراوان ، با ریسک ها و مخاطرات متعددی در مراحل مختلف طراحی، ساخت، نصب و بهره برداری مواجه هستند. شناسایی و ارزیابی این ریسک ها به عنوان یکی از مهمترین اقدامات در فرآیند مدیریت ریسک، نقش بسیار مهمی در برنامه ریزی بهتر این پروژه ها توسط مدیران خواهد داشت. روش بررسی: در این پژوهش جهت مدیریت ریسک پروژه سکوهای نفتی، ابتدا تمامی ریسک های محتمل در حوزه های مهندسی، اجرایی، محیط زیست و پدافند غیر عامل به صورت کتابخانه ای شناسایی و از بین آن ها تعداد 26 ریسک طبق نظر کارشناسان به عنوان ریسک های مهم و موثر بر پروژه مورد مطالعه شناسایی گردید. در نهایت، جهت ارزیابی و اولویت بندی ریسک ها، از مدلهای تصمیمگیری چند معیاره در محیط ریاضیات فازی استفاده شد. یافتهها: در همین راستا، به دنبال تنظیم پرسشنامه، جهت آزمون فرضیه های تحقیق و با تکیه بر نظرات کارشناسان، ریسک های شناسایی شده با استفاده از مدل TOPSIS در محیط فازی رتبهبندی گردید. بحث و نتیجهگیری: بررسی رتبههای حاصل، نشان می دهد که گزینه طراحی نادرست به علت نقص در مطالعات ژئوتکنیک در حوزه مهندسی، گزینه توقف عملیات اجرایی ناشی از عدم تامین مصالح و تجهیزات لازم به علت تحریم در حوزه اجرایی، گزینه آتش سوزی و انفجار در حوزه پدافند غیرعامل و گزینه آلودگی آب دریا در حوزه محیط زیست به عنوان مهمترین ریسک های اثرگذار در هر یک از چهار حوزه بر پروژه مورد مطالعه به شمار می روند.