اثر دو نوع تمرین (تداومی و تناوبی) و داروی آترواستاتین بر بیان ژن¬های VEGFR و mir503 بافت آئورت رت¬های مدل دیابتی
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
2 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
3 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران
4 گروه علوم و فناوری های زیستی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران.
doi
https://doi.org/10.82586/jpmh.2025.1127735چکیده
هدف: اختلال در رگ¬زایی طبیعی یکی از ویژگی¬های کلیدی بسیاری از عوارض پاتولوژیک مرتبط با دیابت است، هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر دو نوع تمرین (تداومی و تناوبی) و داروی آترواستاتین بر بیان ژن¬های VEGFR و mir503 بافت آئورت رت¬های مدل دیابتی می¬باشد. مواد و روش ها: 40 سر موش صحرایی نر، که در 8 گروه به¬صورت تصادفی تقسیم¬بندی شدند: شامل 1) کنترل، 2) دیابتی، 3) دیابتی+ تداومی، 4) دیابتی + تناوبی، 5) آترواستاتین، 6) تداومی + آترواستاتین، 7) تناوبی + آترواستاتین و 8)سالین. رت¬ها دو نوع تمرین تداومی و تناوبی را 5 روز در هفته و به¬مدت 8 هفته اجرا نمودند. آترواستاتین به¬صورت روزانه با دوز 20 میلی¬گرم به¬ازای هر کیلوگرم وزن بدن به¬صورت درون صفاقی به آنان تزریق شد. یافته¬ها: بیان ژن VEGFR گروه دیابت در سطح اطمینان 05/0 نسبت به گروه کنترل کاهش معنی¬دار، و گروه¬ تناوبی-مکمل نسبت به گروه دیابت افزایش معنی¬داری یافت. بیان ژن mir503 گروه¬ دیابت در سطح اطمینان 05/0 نسبت به گروه کنترل افزایش معنی¬دار و گروه¬¬های تداومی، تناوبی، تداومی-مکمل و تناوبی-مکمل نسبت به گروه دیابت کاهش معنی¬دار یافت (05/0P≤). نتیجه¬گیری: بر اساس نتایج بدست آمده شاهد هم¬افزایی تمرین ورزشی و داروی آتورواستاتین در افزایش VEGFR و کاهش mir503 بافت آئورت رت¬های دیابتی هستیم، که ممکن است از این طریق در کاهش عوارض بیماری دیابت مؤثر باشند.
