اثر صخرۀ شیشهای بر عملکرد مدیران و کارکنان زن وزارت ورزش و جوانان، با نقش میانجی سکوت سازمانی
نویسندگان
1 استادیار مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم انسانی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی. همدان، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی دانشگاه تبریز
3 کارشناس ارشد مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم انسانی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان. ایران.
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی و ارزیابی اثرات صخرۀ شیشهای بر عملکرد کارکنان با نقش میانجی سکوت سازمانی در میان کارکنان و مدیران زن شاغل در وزارت ورزش و جوانان کشور با ارائۀ یک مدل انجام گرفته است. روش تحقیق، توصیفی و همبستگی و مبتنیبرمدلمعادلاتساختاری است. جامعه آماری این پژوهش را تمامی کارکنان و مدیران زن شاغل در وزارت ورزش و جوانان کشور تشکیل دادند که 281 نفر با روش نمونهگیری تمام شمار بهعنوان نمونه، مورد بررسی قرار گرفتند. برایجمعآوریاطلاعاتاولیهازپرسشنامههای استاندارد صخرۀ شیشهای ضرغامی فرد و بهبودی (1393)، پرسشنامه سکوت سازمانی واکولا و بوراداس (2002) و پرسشنامه عملکرد سازمانی هرسیوگلداسمیت (2003)استفاده شد. روایی پرسشنامهها با استفاده از نظرات اساتید مدیریت ورزشی و پایایی آنها با استفاده از روش آلفای کرونباخ تأیید گردید. نتایج آزمون تحلیل معادلات ساختاری نشان داد صخرۀ شیشهای با میزان 74 درصد بر کاهش عملکرد کارکنان زن در سازمان اثرگذار است؛ همچنین سکوت سازمانی نیز 29 درصد بر کاهش عملکرد کارکنان زن تأثیرگذار است. میزان اثر صخرۀ شیشهای بر سکوت سازمانی نیز بسیار بالا بود که اثر 80 درصدی را داشت. با توجه به نتایج پژوهش مشخص گردید که صخرۀ شیشهای منجر به سکوت سازمانی خواهد شد که این امر، عملکرد کارکنان زن را در سازمانهای ورزشی کاهش خواهد داد؛ بنابراین، شایسته است که مسئولان وزارت ورزش و جوانان به نظام شایستهسالاری تأکید کرده و از زنانی که قابلیتهای لازم را در پستهای مدیریتی از خود نشان دادهاند، حمایت جدی به عمل آورده و آنها را مانند مردان به پستهای کلیدی منصوب کند.