واکاوی تأثیر بین کارایی سراسری و کارایی بخشی روشهای تأمین مالی از دیدگاه حاکمیت و ساکنان پهنه نابسامان میانی محدودهها و محلات هدف بازآفرینی شهری مبتنی بر مدل تحلیل پوششی داده شبکهای فازی از نوع مقدار تعدیلشده دامنه (مطالعه موردی: محله جوانمرد قصاب شهر تهران)
نویسندگان
1 گروه مدیریت صنعتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه مدیریت صنعتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه مدیریت صنعتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
این مقاله تحلیلی- توصیفی به دنبال تبیین تأثیر کارایی سراسری و بخشی حاکمیت و ساکنان به ازای روشهای تأمین مالی منتخب در محله جوانمرد قصاب است. جامعه آماری شامل کلیه املاک مسکونی واقع در این محله بوده که از میان آنها 50 پلاک همگن از لحاظ مساحت عرصه به روش نمونهگیری غیرتصادفی انتخاب گردید. به کمک مدل تحلیل پوششی داده شبکهای فازی از نوع مقدار تعدیلشده دامنه، کارایی سراسری و بخشی محاسبه و با بهرهگیری از مدل تحلیل خوشهای kمیانگین روشهای تأمین مالی از لحاظ کارایی بخشی در سه گروه دستهبندی شد. یافتههای حاصل از ضریب همبستگی پیرسون و آزمون F تحلیل واریانس دوطرفه در محیط نرمافزار SPSS نشان میدهد که رابطه مستقیم و مثبتی بین کارایی کلی و بخشی ساکنان در تمام روشهای تأمین مالی با متوسط ضریب همبستگی 0.834 با سطح معناداری 99 درصد وجود دارد که نقش ساکنان را در فرآیند بهسازی و نوسازی برجستهتر مینماید. یافتهها بین کارایی کلی و حاکمیت رابطه مستقیم متوسط را با ضریب همبستگی متوسط 0.570 نشان میدهد. نتایج حاکی از آن است که بین کارایی بخشی ساکنان و حاکمیت رابطه معناداری وجود ندارد که نشان از عدم همسویی در تأمین مالی بین منافع دولت و مردم دارد.
