مقاومت آنتی بیوتیکی و حضور ژن های اینتگرون کلاس 1 و 2 در میان جدایه های اشریشیا کلی جدا شده از نمونه های ادرار بیماران بستری و سرپایی شهر اهواز، جنوب ایران

نویسندگان

1 گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده علوم پزشکی خمین، خمین، ایران.

2 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.

3 استادیار انگل شناسی پزشکی، مرکز تحقیقات بیماریهای عفونی و گرمسیری، پژوهشکده سلامت هرمزگان، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران

4 دکتری، گروه ویروس شناسی پزشکی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.

5 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز، اهواز، ایران.

6 استادیار داروشناسی، گروه سم شناسی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

doi
10.30495/jmw.2023.1982309.2057
چکیده

اینتگرون ها نقش اساسی در انتشار ژن های مقاومت آنتی بیوتیکی در بین جدایه های اشريشيا كلي دارند. هدف از این مطالعه، تعیین شیوع اینتگرون های کلاس 1 و 2 در میان جدایه های اشريشيا كلي مولد بتالاکتامازهای وسیع الطیف (ESBLs) جدا شده از بیماران مبتلا به عفونت های دستگاه ادراری مراجعه کننده به بیمارستان آموزشی اهواز در سال 1396-97 بود. در این مطالعه توصیفی- مقطعی، جدایه ها با استفاده از روش های مرسوم آزمایشگاهی شناسایی شدند. حساسیت آنتی بیوتیکی جدایه ها بوسیله روش دیسک دیفیوژن آگار و تولید آنزیم های ESBLs با استفاده از روش Double disc مورد سنجش قرار گرفت. در نهایت حضور ژن های مربوط به اينتگرون هاي كلاس 1 و 2 با استفاده از روش PCR انجام شد. در بین 123 جدایه اشریشیا کلی تولید کننده ESBLs، بيشترين ميزان مقاومت آنتي بيوتيكي به ترتیب نسـبت بـه سفوتاکسیم، سفتازدیدیم ، کوتریموکسازول، نالیدیکسیک اسید و كمتــرين مقاومــت آنهــا نســبت بــه ايمــي پــنم مشاهده شد. تعداد 84 (29/68 درصد) جدایه دارای مقاومت دارویی چند گانه (MDR) بودند. تعداد 93 (60/75 درصد) جدایه دارای اینتگرون کلاس 1 و 11 (94/8 درصد) جدایه دارای اینتگرون کلاس 2 بودند. ارتباط معنی داری بین حضور اینتگرون و مقاومت به آنتی بیوتیک های مختلف مشاهده نشد (P > 0/05). شیوع بالای اینتگرون کلاس 1 در بین جدایه های اشريشيا كلي مولد بتالاکتاماز وسیع الطیف ممکن است به مقاومت به آنتی بیوتیک های رایج، کمک کند. بنابراین بررسی فراوانی اینتگرون ها و ارتباط آنها با الگوهای مقاومت آنتی بیوتیکی ضروری بنظر می رسد.