تاثیر ویژگی‏های پنج عاملی شخصیت و دینداری بر نگرش جوانان شهر تهران به سوءمصرف مواد

نویسندگان

1 استادیار گروه روان شناسی بالینی، دانشکده علوم و فناوریهای پزشکی، واحد علوم تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران،ایران .

doi
چکیده

مقدمه : پژوهش حاضر با هدف پيش بيني نگرش جوانان شهر تهران به سوء مصرف مواد بر اساس عوامل پنجگانه شخصيتي و دینداری انجام یافته است . روش بررسي : جمعیت جامعه آماری انتخابی جوانان 20 تا 31 ساله ساکن در مناطق 2 و 16 تهران بودند که از میان آنها به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای بر اساس فرمول کوکران تعداد 384 نفر به صورت تصادفی، از محله‏های تهران ویلا، توحید، یاخچی آباد و جوادیه انتخاب شدند . براي جمع آوري داده‏ها از مقیاس‌هاي اصلاح‌شده پنج عامل شخصیتی کاستا و مک‌کرا (1995) ، نگرش به اعتیاد دلاور و همکاران (1383) و مقیاس دینداری آرین (1377) استفاده شد . تجزیه و تحلیل داده‏ها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS و ارزیابی برازش مدل با نرم افزار LISERL انجام یافته است . یافته‌‌ها : مطابق نتایج پزوهش از بین پنج عامل بزرگ شخصیت دو عامل برونگرایی و وظیفه شناسی به دو صورت مستقیم ( با ضرایب 014- و 0.35-) و همچنین غیر مستقیم از طریق دینداری ( با ضرایب 0.23 و 0.52) بر نگرش جوانان به سوء مصرف مواد تاثیرگذار هستند . همچنین دینداری به صورت مستقیم ( با ضریب 0.41-) بر نگرش به سوء مصرف مواد موثر است . این سه متغیر 61 درصد واریانس متغیر « نگرش به سوء مصرف مواد » را تبیین می‌کنند . نتيجه گيري : با توجه به چالش کشیده شدن باورهای دینی جوانان در عصر اطلاعات و فضای مجازی لازم است در سیاستگذاری‌های اجتماعی و فرهنگی پیشگیری از سوء مصرف مواد، تهیه و اجرای برنامه‌های مداخله‌ای و پیشگیرانه مبتنی بر ساخت شخصیت و دینداری مد نظر قرار گیرد .