تأثیرات آستانه‌ای میزان مالکیت مدیران بر ساختار سرمایه و سیاست تقسیم سود در شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار

نویسندگان

1 گروه مهندسی مالی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 گروه مدیریت مالی، واحد اسلامشهر(واحد شهر قدس)، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران و عضو گروه پژوهشی مخاطرات مالی نوین

3 گروه حسابداری، واحد شهرقدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

4 گروه مدیریت بازرگانی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران،‌ ایران

doi
چکیده

مطابق با تئوری نمایندگی مالکیت مدیریتی یکی از ابزار کاهشی تضاد منافع بین ایشان و سهامداران شرکت محسوب می‌گردد که می‌تواند بر میزان تمایل استفاده از اهرم مالی و همچنین سیاست‌های تقسیم سود شرکت تأثیرگذار باشد. اما اینکه در چه میزان از سهامداری، مدیران چگونه در قبال اهرم مالی و سود تقسیمی تصمیم خواهند گرفت به‌روشنی مشخص نبوده و این تحقیق به دنبال یافتن پاسخی برای آن است. در پژوهش حاضر تعداد 143 شرکت در بازه زمانی 1398-1392 انتخاب‌شده‌اند، یافته‌های تحقیق نشان می‌دهند که تأثیر مدیر- مالک بر اهرم مالی حاصل دو مقدار آستانه‌ای مالکیتی و درنتیجه سه رژیم رفتاری متفاوت برای اهرم مالی است. در رژیم‌های رفتاری اول و دوم، مالکیت مدیریتی تأثیرات مثبت و معنی‌داری بر اهرم مالی داشته هرچند که با افزایش میزان مالکیت ضریب آن کاهش می‌یابد؛ اما به‌یک‌باره در رژیم رفتاری سوم تأثیر مالکیت مدیریتی منفی می‌شود. در ارتباط با تأثیر مالکیت مدیریتی بر سود سهام پرداختی نیز یک مقدار آستانه‌ای شناسایی گردیده که در هر دو رژیم تأثیر مالکیت مدیریتی بر سود سهام پرداختی مثبت و معنی‌دار بوده اما در مقادیر بالای مقدار آستانه‌ای ضریب تأثیر افزایش قابل‌توجهی نشان می‌دهد.